Eco-Training Zuid-Afrika

Van 2-9-2002 tot en met 08-10-2002

Het (internationaal) gezelschap : Ian, Malcom, Jenny, Charlene, Kaz en Rick, Suzette en Carl, Ben en Ingrid (verslag)

Trainer: Rob

Organisatie: Eco-Training

Reisorganisatie: Impalatours

 

Verslag

3-9-2002

Na een vermoeiende vlucht komen we dan eindelijk op de plaats van bestemming aan. Het is nog even spannend op het vliegveld van Johannesburg. Op de band waarvan men heeft gezegd dat daar onze bagage ligt, bleek niets te liggen. Heel fijn. Dus op naar de balie voor zoekgeraakte bagage. Na alles de hebben doorgegeven denk ik “Laat ik toch nog maar even alle banden langs lopen, want je weet maar nooit.” En inderdaad op een geheel andere band lijgen onze rugzakken netjes rondjes te draaien en te wachten totdat ze er afgehaald worden. Een pak van ons hart. Vervolgens snel naar onze vlucht naar Hoedspruit, echt veel tussentijd is er niet meer.

 

In Hoedspruit staan Rob (cursusleider) en Jenny (medecursist) op ons te wachten. Jenny is met de bus vanuit Johannesburg gekomen en vervolgens bij het vliegveld gedumpt.

Het kamp bestaat uit een rondhuis waarin 4 slaapkamer voor 2-personen en een keuken uitkwamen op een grote ruimte waarin een grote tafel staat. Aan deze tafel zullen wij onze maaltijden nuttigen. Voor deze grote ruimte is een nog een ruimte waar wat gemakkelijk stoelen, boekenkast, etc staan. Ziet er allemaal leuk uit.

Iedere kamer heeft zijn eigen toilet en douche. Elektriciteit is er alleen tussen 16:00 uur en 19:00 uur via een generator. De verlichting bestaat dan ook uit olielampjes en houtvuur zorgt voor warm water. Annie en haar zoon John zorgen voor het schoon jouden van het huis, afwas en het verzorgen van het houtvuur.

Buiten het huis is een ronde plek waar ’s-avonds vuur wordt gestookt. Ook is er een plek waar je kon braaien (barbecuen op z’n Zuid-Afrikaans) en waar overdag constant een waterketel op kookt.

In het kamp blijken al enige cursisten aanwezig te zijn en ook de vriendin van Rob (Cassey, iemand die zichzelf nogal al boeiend vindt. Later meer daar over!) was aanwezig. Ik ben moe van de reis en ga dan ook even op bed liggen totdat de club compleet is.  Inderdaad er zijn bedden aanwezig.

 

Wanneer iedereen aanwezig is komt het bekende verhaaltje; wie is wie, wat zijn de doelstellingen van een ieder, en de huisregels. Dit laatste valt nogal tegen. Het blijkt dat we ZELF moeten KOKEN!!!!!!! Iets wat niet in de reisbescheiden staat. Om de zoveel dagen ben je dus aan de beurt om op die dag voor het gezelschap, dat uit 12 personen bestaat, ontbijt, lunch en diner te verzorgen. Verder wordt er dan ook verwacht dat je de anderen gaat wekken en zorgen dat er dan thee/koffie water is. Dit betekent dat je een uur eerder op moet om warm water te krijgen. Een grote ketel op een butagasfornuis gaat niet echt snel!

 

Ben en ik zijn de enige niet Engels sprekende van het gezelschap. Rick, Kaz en Jenny komen uit Engeland, Ian uit Ierland, Malcom, Suzette en Carl uit Johannesburg en Charlene/Jackie (Jackie heet eigenlijk Charlene, maar wil graag Jackie genoemd worden) uit Zimbabwe. Het valt dan ook best wel tegen om elkaar te begrijpen. Vooral het Zuid-Afrikaans engels is lastig. Cassie en Rob hebben koken deze avond.

Hierna wordt het plan voor de volgende dag besproken. Half 6 op, 6 uur koffie/thee met een beschuitje en daarna lopen.

Na het eten gaan we meteen naar bed, want we hebben tenslotte toch een nacht overgeslagen.  Het slapen in een vliegtuig blijft een ramp.

 

4-9-2002

Jennie en Charlene hebben vandaag dienst. Om 5:30 uur worden we dan ook door hen gewekt. Wat gaat een nacht dan toch snel voorbij. Even een hele snelle (helaas koude) douche (Ingrid kan anders niet wakker worden). Vervolgens onder het genot van oploskoffie een beetje bijkomen. Je kunt nu ook meteen zien wie er een ochtendhumeur heeft. Jenny in ons geval.

 

Op voor de 1e tracking. Onderweg wordt door Rob verteld dat we deze week 20 bomen moeten lekker kennen. Niet alleen de namen van de bomen maar ook de vorm, de samenstelling van het blad, etc.  Type: simple  of compound. Is het compound is het dan paripannate, inparripinate, unpaired, bipannate of trifolate. Is de margin: entire, serrated, dentante, scalloped of sinuate. Is de vorm oval, cordate, lanceolate, spatulate, ovate, orbiculare, asymetrical, lobate of palmate of misschien ook nog wel oblong.

Om plm 10:00 uur zijn we weer terug in kamp. Ben en ik kijken elkaar eens, want dit doet toch niet helemaal aan onze verwachtingen. We ddenken meer met dieren van doen te krijgen. Na alle notities driftig met elkaar te hebben uitgewisseld, is daar het zeer welkome ontbijt. Lekker roerei met uitgebakken spek, etc. (wat we toen nog niet wisten was dat ons ontbijt iedere dag uit eieren zou bestaan!!!!!!!!!!!!!)

Na het ontbijt plm 2 ½ uur les over bomen en planten. Waar bestaat een boom uit, wat voor soort verschillende blaadjes, etc. Hierna hebben we even een uurtje voor onszelf.  Nadat uurtje gaan we lunchen en om daarna weer een tracking te doen. Helaas blijkt lunchen niet mogelijk te zijn. De boodschappen zijn niet aangekomen, dus maar meteen aan de tracking beginnen

Ook tijdens deze tracking komen er weer wat bomen bij. Tijd om de bomen van deze ochtend te kennen is er niet echt, ook de tijd om de notities uit te werken is er niet.

‘s-Avonds lekker gegeten wat door Jenny en Jacky (Charlene)  gemaakt is. Tijdens de maaltijd wordt er natuurlijk weer in het Engels gecommuniceerd (Iers-engels, Engels-engels, Zuid-Afrikaans-engels) Heel vermoeiend allemaal.

Om plm 21:00 uur (ja je leest het goed) naar bed. Compleet kapot. Ingrid zegt tegen Ben dat ze geen examen en presentatie doe. Het is te moeilijk en geeft teveel druk voor een vakantie. Ben denkt er nog over na.

 

 

5-9-2002

Vanochtend lopen we van lm 06:00 uur tot 09:00 uur. Weer de nodige bomen bestudeerd en wat insecten. Ingrid besluit definitief dat zij geen examen doet. Bij terugkomst dat ook tegen Rob gezegd waarbij Ben aangeeft dat het ook op hem van toepassing is. Er valt meteen een druk van onze ruggen af.  Zo nu dan vakantie!

Na het ontbijt krijgen we weer les.. Dit keer wat het verschil is tussen een ranger en een guide, het weer, ecologie, etc. Hierna lekker gelunched en hebben nog even tijd om wat te luieren. Het laatste schiett er wat bij in, want de volgende tracking staat alweer voor de deur. Tijdens de tracking herkennen Ben en ik zowaar 3 bomen. YES!!

We gaan redelijk snel weer terug omdat het weer niet zo best wordt. Het wordt al snel donker. Bij thuiskomst lekker gedoucht, biertje gedronken. Met de medecursisten bomen we nog even over de onderwerpen die we tot nog toe besproken hebben. Hierna lekker gegeten en vooral veel gelachen.

 

6-9-2002

Om 06:00 uur gewekt door Kaz. Zij en Rick hebben vandaag dienst. Zoals tot nog toe iedere onchtend, ook vandaag weer lekker een stuk lopen. We zijn wel dik aangekleed want het is best wel een beetje fris. We herkennen alweer wat bomen. Zal het dan toch nog wat worden? Verder leren we wat over vogels. “Hoor je dit geluid ?. Nou dit is een ????” ” Natuurlijk, Rob.” Om plm 09:00 uur komen we weer thuis. Het gebruikelijk ritueel, ontbijt, les, eventueel een sandwich en weer een tracking. Het is toch wel leuk dat je toch steeds meer bomen gaat herkennen. Het weer wordt er niet beter op.

Na de laatste tracking hangen we wat rond het kampvuur en helpen Rick en Kaz met het diner (heet hier trouwens souper). Het is lekker, kip op de braai. Ja, je bent tenslotte in Zuid-Afrika dus eten op de braai. We gaan vroeg naar bed want morgen wij dienst. Joepie?!?!?

 

7-9-2002

Om 5:15 uur (wat een tijd!) gaat de wekker. Ben is zo lief om het water op te zetten zodat ik nog even kan blijven liggen. Er na een tijdje toch maar uit om de anderen om 06:00 uur te wekken. Het is wel erg rustig om 05:00 uur.

Ook nu weer een tracking, hierna ontbijt, fried eggs with bacon and tomatoes. Erg gemakkelijk.

De les gaat dit keer over tracks (sporen) en is erg leuk. Zowaar is dit een korte les. Tot 16:00 uur hebben we tijd voor onszelf. Even lekker op bed liggen. Soms is het wel heftig en zeker als je om 05:00 uur opstaat.

Om 16:0 uur gaan we weer wandelen en zien onderweg redelijk wat.

Na terugkomst nog even een lekker biertje drinken voordat we aan het eten gaan beginnen. Ben en Rick willen nog een foto van een olifant maken, maar moeten even vluchten. De olifant komt toch wel erg dreigend op hen af. Vluchten kan nog net!

Dan moet we er toch aan geloven. Op naar het butagasfornuis! Rijst, diverse groenten en gehakt.

Halverwege wordt er gewaarschuwd om alle ramen en deuren dicht te doen, er is een leeuw op het terrein. Rob en Cassey gaan zoeken. Helaas mogen wij niet mee. Dat is dus knap balen, zeker als je ziet dat er 2 andere deelnemers van de cursus wel meegaan. Dit heeft de avond wel wat verpest. Maar goed, eindelijk daqn toch gegeten en het oudjaar voor Ben met de anderen uitgeluid.

 

8-9-2002

Happy birthday to Ben. Ben wordt door de anderen toegezongen. Het is allemaal wat gehaast omdat degene die dienst hebben niet weten dat de anderen door hen gewekt moeten worden.

Het is zowaar lekker weer. Korte broek en hemdje aan voor de wandeling.

Om plm 09:00 uur zijn weer terug van de wandeling. Het is moeilijk opschrijven wat je allemaal ziet en hoort. Het is zoveel. Toch maar een poging doen. In de tussentijd is het ontbijt klaar (alweer eieren). Na het ontbijt hebben we nog even tijd om wat te lummelen voordat de les weer begint.

Na het souper gaan we nog even met de jeep op pad.en zien onze eerste leeuw. Ben blij met dit verjaarscadeautje.

Iedereen gaat redelijk vroeg naar bed. Morgen is het de 1e tentamendag en iedereen is toch ook wel een beetje nerveus.

 

9-9-2002

Vandaag dus tentamendag. Om 08:00 uur ontbijt, dus kunnen we wat later opstaan.

Na het ontbijt even een wasje doen, want dat moet tenslotte ook gebeuren.

Eindelijk is het dan 11:00 uur, tijd voor het tentamen. Ondanks dat Ben en ik geen examen doen wil ik wel de vragen opschrijven zodat we samen het e.e.a kunnen beantwoorden. De vragen zijn echter zo uitgebreid dat het geen doen is om deze over te schrijven. Bij het huis is in een boom een platform gemaakt. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht over een drinkplaats. We brengen dus tijdens het tentamen veel tijd op dit platform door. Helaas zijn er nu weinig dieren te zien.

Dit is 's-middags toch wel anders. Nu zien we ontzettend veel olifanten. 2 Groepen van plm 20. Fantastisch!!

Tijdens de middagwandeling weer een nieuwe lading bomen bekeken.

Buiten de olifanten is het een waardeloze dag voor mij omdat ik me knap stom voel dat mijn Engels niet goed genoeg is tentamen kan doen. Ben probeert me op te beuren, maar het gevoel is nog niet over. Dat is wel lastig omdat de anderen maar over het tentamen aan het praten zijn.

Na het souper nog een biertje en toen maar naar bed, in de hoop dat het morgen beter gaat. Ben gaat samen met Ian op het platform de nacht doorbrengen. De matrassen, etc zijn in de loop van de middag al naar bovengebracht. Helaas begint het ’s-nachts te regenen en onweren. Gelukkig komt Ben halverwege de nacht terug.

 

10-9-2002

Normale tijd op, 06:00 uur. Tijdens de ochtend wandeling leren we weer een aantal nieuwe bomen. Het is weer een een lekkere wandeling.

De eigenaar van Eco-training komt langs. Waarom???? Ik weet het niet. Ze ontbijten in ieder geval met ons. Na het ontbijt gaan we even op het platform in het zonnetje liggen. Heerlijk!!! Vandaag gaat het wat beter met mij. Heb me er enigszins bij neergelegd dat ik geen examen kan doen.

Na het ontbijt en vertrek van de eigenaar krijgen we dit keer les over mammals. Het blijft lastig om de lessen te volgen. Veel geblader in het Engels-Nederlands woordenboek. Tijdens de les worden we ineens opgeschrikt door alarmerende apen. Er blijkt een luipaard in de omgeving te zijn. Hup, met z’n allen de jeep in en op zoek. Helaas kunnen we hem/haar niet meer vinden. Dan maar weer terug voor het vervolg van de les. Na de les lummelen wat rond.. De tijd gaat soms wel langzaam, vooral als je niet meer zoveel hoeft te leren. De omgeving, met uitzondering van de dieren die af en toe langskomen, heeft verder ook weinig te bieden. Het wordt afgeraden om alleen op pas te gaan en in de weide omgeving is verder geen huis te zien.

 

15-9-2002

Zoals de datum al aangeeft ben ik behoorlijk achter met het dagboek en kan mij weinig meer van de tussenliggende dagen herinneren. Over het algemeen zijn de dagen hier redelijk hetzelfde. Er zal niet echt iets spannends gebeurt zijn, anders had ik mij zeker wel herinnerd.

 

16-9-2002

 

Zondag is een studiedag. Tevens staat een presentatie op het programma die iedere cursist moet geven. De presentatie gaat over vogels. Ieder krijgt een vogel toegewezen waar de presentatie over moet gaan. Hieraan hoeven wij niet mee te doen vanwege het feit dat wij geen examen doen. Het is leuk om te zien hoe verschillend de presentaties zijn. Een ieder is behoorlijk nerveus. Ik vraag me soms wel eens af of zij nu het idee hebben dat ze vakantie hebben of dat het een werkkamp is!

 

17-9-2002

 

Vandaag is weer een tentamendag. Ben en ik lummelen weer wat rond.

Na het tentamen bespreken we met Rick, Kaz en Jenny wat we de volgende dag gaan doen. We hebben dan onze "vrije" dag. Om nu weer een dag in het kamp rond te lummelen lijkt ons niets. De omgeving ken ik nu wel. Dus graag iets ondernemen. Iets ondernemen wordt moeilijk omdat we geen vervoer hebben. Rob en Cassey zijn dan ook niet van plan om als taxi te fungeren om ons ergens naar toe te brengen. In ieder geval heb ik sterkte behoefte om andere mensen te zien en wat onder de Afrikaanse bevolking te vertoeven. Gelukkig heeft Carl een kaart bijzich waarop een aantal activiteiten staan. Aan de hand van deze kaart besluiten we naar Moholoholo te gaan. Moholoholo is een vogelopvangcentrum. Met de organisator van dit tripje regelen we dat we op het kamp worden opgehaald. Gelukkig blijt dit geen probleem te zijn. Ik verheug me al op morgen. Even lekker losgelaten te worden. Het voelt ook als een bevrijding.

 

18-9-2002

Zoals gister afgesproken worden we om 09:00 uur mt een busje opgehaald en gaan op weg naar Moholoholo. Het is erg interessants plek. Eerst krijgen we een presentatie over het opvangcentrum. Veel roofvogels (maar ook andere dieren) worden hier opgevangen, opgeknapt en weer vrij gelaten. Eén van mijn favoriete dieren (knobbelzwijn) loopt hier vrij rond. Eindelijk heb ik er dan een kunnen aaien. Het dier heeft een hele zachte vacht. Geweldig!! Je kan ook onder begeleiding een gier op je arm krijgen. Niets voor mij, voor Ben des te meer. Hij staat dan ook op de foto met een gier op zijn arm.

Na een aantal uurtjes hier te hebben rondgelopen gaan we naar een Cheetaproject. Men fokt hier Koningcheetah's. Het geheel valt helaas wat tegen. Met een jeep rijden we langs kooien. Het lijkt verdacht veel op dierentuin. In een gastenboek dat bij de ingang ligt, blijkt dat ook Prins Bernhard hier een bezoek heeft gebracht. Na de lekkere lunch die we hier gebruikt hebben gaan via de big city of Hoedspruit weer terug naar het kamp. In Hoedspruit nog wat biertjes en wijn gekocht. Vooral omdat je even in  een andere omgeving bent en iets van Afrika proeft was een lekkere dag.

 

 

19-9-2002

Na het ochtendritueel dit keer geen wandeling maar gaan we er met de jeep op uit. Er wordt van ons verwacht dat we ook een 4-wheeldrive jeep moeten kunnen besturen. Ik moet zeggen dat dat niet mee valt. Het is voor ons ook lastig omdat de pook links in plaats van recht zit. Ook hierin zijn we de uitzonderingen van de groep.

Tijdens het rijden zien we voor het eerst wilddogs. Deze hebben we tot nog toe nooit gezien. We proberen deze dieren te volgen, maar helaas lukt het ons.

’s-Avonds rijden we weer met de jeep. Dit keer zien we een busch-babie en een african wildkat. Het rijden met de jeep gaat per toerbeurt cq per kamer/per koppel. Eerst gaat de een achter het stuur en de ander op het voorzitje op de auto, na een tijdje wordt er gewisseld. Het rijden vind ik niet echt denderend, dus de meeste keren dat wij aan de beurt zijn het voor rijden, rijdt Ben en zit ikvoorop. Degene die voorop zit moet sporen kunnen ontdekken en deze volgen. Best wel moeilijk.

 

 

20-9-2002

Even kwijt wat er toen allemaal gebeurd is. Vast niets bijzonders!

 

 

21-9-2002

Vandaag weer vroeg op. Omdat de zon eerder opkomt is het opstaan ook met een half uur vervroegd.

Vanochtend weer een wandeling, welke boom is dat en waarvoor kan het gebruikt worden. Op een gegeven moment moet iedereen een keer voorop lopen om de koers te bepalen. Ook dat valt niet mee. De een gaat naar rechts terwijl de volgende weer een hele andere richting gaat. Hierdoor leer je dat je ergens een herkenningspunt moet hebben om vandaar uit je richting te kunnen bepalen. Benen helemaal open van de scherpe doornen van sommige struiken. Vaak let je nu niet op, als jij de koers moet bepalen, waar je loopt. Maar goed we zijn weer bij het kamp aangekomen.

Na het ontbijt even lekker geliggen. Hierna hebben we les over geologie. Heel boeiend.

‘s-Middag leen even ik de walkman van Ian. Heerlijk. Ik heb het knap moeilijk om nu zo'n tijd zonder Afrikaanse mensen, -geluiden of wat dan ook om mij heen en mijn hoofd loopt om van Engels. Door de walkman ben dan ook even van de wereld. Ook Ben is gaan liggen.

Tijdens het luisteren naar de muziek ook mijn presentatie doorgenomen. Rob vindt het nu wel nodig dat wij ook een presentatie houden net als de anderen. Vooral vanwege de "saamhorigheid". Uit een boek moet een bladzijde nummer gekozen worden en over dat dier moet de presentatie gaan. Ik heb een leeuw en Ben een gevlekte hyena. Ben wil graag met mij ruilen en mij maakt het niet zoveel uit omdat ik toch moet leren. Of het nu om een leeuw gaat of over een hyena. Mijn presentatie heb ik al aardig in mijn hoofd. Sommige woorden moet ik nog even opzoeken wat het betekent, maar het gaat goed.

‘s-Middag weer rijden. Eerst Kaz, daarna Rick en toen Ben. Ik wil niet meer rijden, dus zit ik lekker voorop, als tracker. Op het moment dat Ben rijdt komt het bericht dat in een buurt een leeuw zit. Dus op weg naar de leeuw. Dwars door de bush en de sporen van andere auto’s volgen. Het is gelukt. We vinden ze. Het blijkt niet om 1 maar om 2 leeuwen te gaan. 2 Mannetjes. Hier blijven we een tijdje staan kijken wat er allemaal gaat gebeuren. Ik nog steeds voorop de auto en de leeuwen een paar meter van ons vandaan.  Er gebeurt weinig dus gaan we weer richting kamp voor een biertje en souper.  Het is leuk ’s-avonds rijden. De tracker gaat met een lamp rond om dieren te spotten. Lekker vroeg naar bed, want de volgende dag weer vroeg op.

 

22-9-2002

Om 5:30 uur door Jenny gewekt. Weer een paar koppen koffie om wakker te worden voor de wij gaan lopen.

Nu moet iedereen om de beurt gids zijn en alles vertellen wat we tegen komen. Ben en ik lopen wel mee, maar spelen niet voor gids.

Om plm 09:00 uur zijn we weer terug. Snel een wasje doen voor we gaan ontbijten. Na het ontbijt krijgen we les over de relatie tussen gids en tracker. Verder over wat we allemaal nodig hebben om buiten te slapen, want…… vanavond is the big evening!!!! Het is volle maan dus….

Iedereen krijgt een taak voor de sleep-out. Ben en ik  moeten voor het bestek, mokken, thee, suiker en melk zorgen. Na de les even voorslapen tot 14:00 uur. Het is niet niks om iedere ochtend om 5:30 uur op te staan. Eerst was het 06:00 uur, maar omdat de zon steeds vroeger opkomt, moeten wij ook steeds vroeger op.

Na het slapen rondlummelen tot 17:00 uur. Hierna alle spullen ingepakt en rijden richting rivierbedding waar we de nacht gaan doorbrengen.

Na het opzetten van het kamp drinken (1 alcoholisch drankje per persoon) en eten we wat tot het tijdstip waarop Ben en ik wacht moeten houden. We hebben een gunstige loting want onze wacht is van 22:00 uur tot 00:00 uur. Een redelijke tijd. Eindelijk is het dan 22:00 uur. Iedereen ligt in zijn slaapzak, vuurtje brandt en Ben en ik zitten in de jeep.

Ben en ik hebben echt geluk?!? Op het moment dat wij de jeep in stappen horen we een leeuw brullen. Je hebt alleen geen idee waar het geluid vandaan komt en hoe ver het van ons vandaan is. Je denkt “He, hij is ver weg. Nee toch niet. Ik hoor hem nu weer dichterbij. Nee, joh hij is echt verder weg dan je denkt. Natuurlijk!!!!”  Tussendoor nog wat hyena’s, heel fijn dus! Om 00:00 uur maak ik Jenny en Charlene wakker. Het is nu hun beurt.

Het is behoorlijk koud. 's-Nachts, dus met kleren en al in de slaapzak. Echt warm kriojg ik het niet, zal ongetwijfeld ook met de spanning te maken hebben. Af en toe toch wat gedommeld. Wanneer iedereen wakker is, word ik ook maar ”wakker”.

Ineens lijkt iedereen haast te hebben, dus snel inpakken en weer richting kamp. In het kamp blijken ’s-nachts 2 leeuwen te hebben gelopen. Zijn we er één keer een nacht niet!!!!!!!!!!!!!!!

 

23-9-2002

Om 09:00 uur ontbijt en om 10:00 uur les over fotografie. Niemand zat hier eigenlijk op te wachten, want de meesten willen gewoon gaan SLAPEN!!! De les duurt dan ook niet al te lang. Hierna lekker geslapen tot plm 14:30 uur. Weer wat rondgelummeld, in het zonnetje gelegen, presentatie doorlezen.

Om 16:00 uur gaan we weer rijden. Om get moment dat we wegrijden staan er bij de waterpoel wel een 10-tal buffels. Het worden er echter steeds meer. Alles bij elkaar wel zo’n 500. Prachtig! We staan hier dan ook een hele tijd te kijken. Ik vind de buffels net lijken Engelse rechters met pruiken op. Na verloop van tijd rijden we verder en zien dan weer heel veel giraffen. We gingen voor de zebra’’s, maar helaas. Nadat Malcom gereden heeft is het de beurt aan Jenny om weer te rijden.

Het begint al aardig donker te worden en toen……. Hield de jeep er mee op. Na was gepruts krijgen we hem toch weer aan de praat en komen dan ook heelhuids in het kamp aan. Biertje, macaroni, bed. Ondanks een korte nacht was de dag wel lekker.

 

 

24-9-2002

Een latertje dit keer. Om 07:30 uur ontbijt.

Na het ontbijt krijgen we les in schieten, hoe een geweer in elkaar zit, etc. Hierna met de jeep naar de rivierbedding, waar we eerder geslapen hebben, om te leren schieten. Ben en ik mogen eerst. De rest moest in de jeep blijven.

Het is dus de bedoeling om op een doos te schieten. Het doel is niet zozeer de roos, maar het feit dat je de 5 kogels steeds op 1 plek raakt. Ik raak helemaal niets! Ben doet het aanzienlijk beter. Alles in de roos. Het schieten valt knap tegen. Niet het alleen raak schieten om ook om de terugklap goed om te vangen. Voordat je het weet heb je een beurse schouder. Nadat iedereen geweest is, gaan we weer richting kamp.

Het is bloedheet. Lekker in het zonnetje gelegen en geluierd. Als je niet hoeft te leren, verveel je je hier wel redelijk snel.

We zijn dan ook blij als we om 16:00 uur aan de beurt zijn om te rijden. Voor het rijden eerst de auto moet eerst de auto nagkeken woorden. Je kan natuurlijk niet met je gezelgschap ergens in de bush blijven steken omdat je jeep het heeft begeven. DUS Check, check, dubbel check is het devies. Alle is oké, dus kunnen we gaan.

Tijdens het ontwijken van een andere jeep, een lekke band. Band verwisselen, gelukkig zijn er een paar stoere gasten (Malcom en Ian) die het wel even regelen. Prima!. Vervolgens op naar de zebra’s. Ik kijken (sporen had ik in een boekje gevonden, dus weett hoe deze eruit zien). Ik kijken, kijken, zie ik ze toch over hoofd. Ongelofelijk. Anderen moeten zeggen ZEBRA!!! We blijven een tijdje staan kijken. Wie kijkt er nu naar wie eigenlijk? Na een tijdje vervolgen we onze weg. Na ons het beurt de beurt aan Rick en Kaz om te rijden. Nogmaals giraffen gezien. Ze staan bijna op het punt om te paren. Helaas, we maken te veel lawaai en hebben ze dus in het paringsritueel gestoord. Verder zien we dit keer weinig, behalve nog een spotted owl. Thuisgekomen helpen we Kaz even met het eten. Helaas is het vlees nog bevroren, dus maar even wachten. In de tussentijd komt Cassie zeggen dat er een luipaard in de beurt is, dus hup met zn allen weer de jeep in op jacht naar het luipaard. En jawel hoor, dit keer vinden we hem. Het is leuk om hem/haar te zien en maar nog leuker om zo op jacht te gaan, dwars door de bush. We proberen het luipaard nog te volgen. Helaas lukt dat niet echt. Jammer.

Hierna gaan we maar weer terug naar het kamp. Het vlees is inmiddels ontdooid, dus lekker gegeten en vervolgens naar bed.

 

25-9-2002

Om 05:00 uur op. Ben en ik hebben dienst. Ben is de vorige keren vroeg is opgestaan dus ben ik nu maar eens aan de beurt. Na de koffie gan we weer op weg voor een wandeling in de bush, waarbij weer om de beurt iemand de gids moet spelen. De ene doet het erg leuk vertelt veel en de ander vertelt helemaal niets. Onderweg moet Ben nog een noodsprong maken vanwege een slang. Het bleek een African rock python te zijn. Heel giftig!!! Malcom en Ben stonden er dus bijna op. Om plm 09:00 uurzijn we weer terug voor het ontbijt. Wat denk je van scrambled eggs met worstjes (zoals bijna iedere ochtend).

Hierna weer les.  Na de les is moeten wij hout verzamelen (het hout voor het warme water is bijna op). Hierna kunnen we met Malcom (hij heeft een auto) meer rijden naar de big city of Hoedspruit. Ik heb er zin in. Even een andere omgeving. Onderweg naar Hoedspruit zien we nog een Cheetah.

Als je een paar weken in de bush zit is het leuk in Hoedspruit. Ian en Malcom gaan meteen naar een intercafé. Zij willen iets van het inte downloaden voor hun presentatie. Het kost ze nogal tijd wat we moeten best wel lang op hen wachten.

Bij de Spar nog even wat boodschappen (wijntje, zountje). Bij de boekhandel zien we nog 2 mooi boeken. Eén boek gaat over sporen. Beide boeken worden aabgeschaft.

Om 13:30 uur zijn we weer terug  voor de gamedrive. Een gamedrive van niets, omdat we steeds naar het kamp terug moeten omdat La Bamba (de boodschappenleveranciers) nog steeds niet was komen opdagen.  We zijn dan ook vroeg terug plm. 19:00 uur.

Als souper hebben we dit keer worst met salade. Na het eten lekker met Rick en Kaz bij het vuur geborreld. Gingen om plm 10:30 uur naar bed. Wat een tijd.

 

26-9-2002

Vandaag uitgeslapen. Om 09:00 uur is het ontbijt en om 10:00 uur de presentaties. Tot die tijd kijkt iedereen nog even zijn presentatie door. Ook dit keer zijn de cursisten die voor het examen gaan behoorlijk nerveus. Ben en ik zijn als laatste aan de beurt zijn. Van ons twee ben ik de eerste. Je hebt het dan maar gehad. Nerveus was ik niet, totdat ik moet wachten om eindelijk mijn praatje te mogen houden.  Het is wel moeilijk in het Engels, vooral de uitspraken. Soms struikelde ik over uitspraken. Naar mijn idee gaat het goed. De medecursisten vinden het in ieder geval leuk om te zien hoe we ons best doen om in een andere taal toch een goede presentatie te doen. Ik had het e.e.a. van de spotted hyena om aan het publiek te laten zien en dat maakt het wel wat makkelijker. Hierna is Ben dan aan de beurt om over de leeuw te praten. Hij doet het hartstikke goed. Vooral zijn dankwoord is erg lief. Het blijft leuk om te zien hoe een ieder met de beperkte middelen die er zijn iets van zijn presentatie maakt. Malcom en Ian maken met hun Internet-plaatjes echter weinig in.

Na de presentatie lummelen we wat rond totdat het tijd is voor een bushwalk. Deze bushwalk is een generale repetitie. We weten op dit moment nog niet of we wel of niet aan het examen van de bushwalk meedoen. Het lopen doen we sowieso, maar het gaat meer om het praatje. Als we het doen, dan doen we het samen.

We zijn vroeg van de buswalk terug. De dagen beginnen wel steeds langer te duren.

 

27-9-2003

Vroeg op 05:30 uur. Met de auto rijden we eerst een stuk voor we de bushwalk gaan doen. We doen toch maar mee.

De 1e vraag…. Welke vogel hoor je? Heel fijn, deze weten we al niet. Het begint lekker. Met wat spiekwerk zo her en der hebben we ons papiertje ingeleverd. We zijn erg benieuwd naar de uitslag.

We hebben er redelijk over gedaan want om plm 10:00 uur zijn we weer terug in het kamp. Na het ontbijt hebben we dit keer geen les. Of de avond gamedrive doorgaat is ook nog niet zeker. Het wordt dus weer een lange dag.

Ian, Malcom, Jenny en Charlene gaan naar Hoedspruit. De meesten van ons vinden het nu allemaal wel erg lang duren om op een en dezelfde plek te zitten en willen wel even wat anders.

Na het ontbijt krijgen we het resultaat van de bushwalk. Ben en ik hebben 61% gescoord. Wel de laagste maar kunnen hiermee doorgaan voor het examen als we dat zouden doen. . Rob is bezig de jeep te maken, want morgen moet iedereen een gamedrive doen.
Om 16:00 uur gaan we met z’n zessen (Rob, Cassie, Kaz, Rick, Ben en ik) toch met de jeep weg. Na alle dagen prachtig weer te hebben gehad begint het nu pijpenstelen te regenen. Dus zeiknat in de auto wachten op leeuwen die in de omgeving zijn. Helaas niets gezien. Zijn waarschijnlijk ook aan het schuilen voor de regen.

Vanavond komt Peet eten. Een manager van een nabij gelegen lodge.

Tijdens het eten met hem gekletst, (Eigenlijk komt hij voor Rob en Cassie maar die zijn inmiddels al naar huis gegaan) zowaar ook een beetje in het Nederlands. Heerlijk om je eigen taal weer eens te spreken. Het is dan ook een latertje. als we om 23.30 uur. We zouden als "gast" met de gamedrive meegaan, maar niet bij Ian en Malcom. Zij hebben aangegeven hier nerveus van te worden. Dit is voor Rob een reden om ons helemaal met niemand te laten meerijden. . Zijn standpunt was of iedereen of niemand. Dus dan maar niet. De anderen doen tenslotte examen. Achteraf hebben we hier wel spijt van.

 

28-9-2002

Lekker uitgeslapen, alhoewel………….. Je bent inmiddels zo gewend om vroeg op te staan. Het ontbijt is bijna klaar. Na het eten wil Cassey met Ben praten. We zijn erg benieuwd waar zij nu weer een probleem mee heeft. Een echt makkelijk type is het niet. Wil graag alle aandacht, zeker van haar partner Rob wat ten koste van de cursisten gaat. Tot 16:00 uur hangen we weer wat rond. Cassey heeft nog steeds niet met Ben gesproken. Zal wel weer overgewaaid zijn.  Het boek dat ik bij mij hem maar voor de 2e keer gelezen. Zoals je leest begint de verveling nu echt toe te slaan.

Om 16:00 uur gaan we met met Rob en de anderen weer een gamedrive gedaan. Zo'n gamedrive blijft leuk. Vandaag een Rumbek Night adder (giftig) gezien en een skops owl. Oja, tijdens het rondhangen ook een spotted bush snake gezien. Deze ging als een speer een boom in. In de boom aan de andere kant van terras zit een boomslang. Deze is giftig. Heel fijn. Charlene en Jenny hebben een kamer aan die kant van de boom. 

Bij terugkomst (om plm 19:0 uur) worden we verwolkt door een groep van plm 15 olifanten, waarbij ook een babytje. Na het eten kan iedereen bij Rob en Cassey zijn/haar behaalde punten halen voor schieten en de presentatie. Op het moment dat wij naar ze toe willen om ook onze punten te weten te komen, werd net het licht uitgedaan.

We zijn hier behoorlijk pissig over. Aan de ene kant worden we gestimuleerd om overal aan mee te doen, goed voor de saamhorigheid, maar dan wordt je voor dit soort dingen buitengesloten.

Misschien komt het ook doordat de verveling toeslaat en je je dan aan steeds sneller gaat irriteren.

 

29-9-2002

Examendag en de laatste gemeenschappelijke dag. YES!!!! Ik ben de laatste dagen de dagen van vertrek echt aan het aftellen.

We hebben het ontbijt van Kaz en Rick overgenomen, zodat zij nog het e.e.a. kunnen doornemen voor de finale test. Om 11:00 uur is de start. Voor ons betekent dit ...... Wat denk je? Rondhangen, natuurlijk! We zijn nog wel even op zoek naafr een Silver Cluster Leaf. Van de bast van deze boom kan je armbanden maken. Lijkt mij leuk om dat te doen. Helaas staat deze niet in de directe omgeving. Zoals geschreven wordt het afgeraden om zelfstandig verder weg te lopen van het kamp.

Charlene heeft zich als eerste klaar door het examen geworsteld. Het is dan 14:30 uur. Het wordt dus een lange dag.

Na het examen gaan Malcom en Ian naar huis gegaan. Ian heeft zo’n heimwee dat hij probeert een vlucht eerder te krijgen.

Om 16:30 uur maken we de laatste gamedrive. Onderwerk begint het ontzettend te regenen. Jammer; we willen de laatste avond graag met elkaar rond het vuur zitten. Helaas. Dan maar binnen aan de wijn zitten en wat nabomen over de zebra’s en wildebeasts die we hebben gezien. Om 22:00 uur gaan we naar bed.

 

30-9-2002

Vandaag vertrekdag. Aan de ene kant lekker, aan de andere kant toch ook wel jammer. Je hebt toch een maand met elkaar opgetrokken.

Het is somber weer en er is geen dier te zien. Het is net de tien kleine negertjes. Eén voor één gaat ieder weg. Kaz en Rick om 09:00 uur en om 10:00 uur worden Jenny en Charlene opgehaald. Om 11:30 uur zijn wij dan eindelijk aan de beurt. We worden door onze grote vriendin Cassey en Rob naar het vliegveld gebracht. Hun auto is eigen een bestelauto, dus 2 zitplaatsen. Achterin de auto wordt dan ook een matras gelegd zodat Rob en Ben een beetje comfortabel achter in kunnen zitten. Cassey rijdt. Rob vindt echter dat Cassey niet echt doorrijdt, dus er wordt gewisseld. Zeer tegen het zere been van Cassey.

We zijn redelijk snel op het vliegveldje. Drinken nog een colaatje en gaan dan richting vertrekhal. Het gaat allemaal lekker snel. Binnen korte tijd zijn we in Johannesburg. We verlengen onze reis nog een aantal dagen. We willen toch ook nog wel een beetje vakantie hebben. Het is de bedoeling om vanaf Port Elsabeth de tuinroute te gaan en daarna een paar dagen Kaapstad.

 

In Johannesburg kunnen we een vlucht eerder naar Port Elizabeth nemen. Doen we dus maar, in de hoop daar nog wat tijd te kunnen doorbrengen. Het is de bedoeling dat we daar opgehaald worden. Omdat we nu eerder zijn aangekomen probeert Ingrid te regelen dat we ook eerder opgehaald worden. Na veel 5-en en 6-en lukte dat. Alles bij elkaar zijn we een half uur eerder in het hotel dan gepland. Het is lekker om weer in de bewoonde wereld te zijn. We hebben een mooie kamer met uitzicht op zee. Het mooi gezicht zoals de zee tekeer gaat door de wint, want waait behoorlijk. Eerst even lekker douchen en dan de bar in. Tijdens het douchen worden we door gids gebeld. Hij wil even checken of alles oké is en zeggen dat we morgen om 08:30 uur worden opgehaald. Nou op dit moment kan het niet beter. Even lekker op ons zelf. Aan de bar gezellig zitten kletsen met Michael de bartender. We hebben besloten om in het hotel te eten. Er is een voortreffelijk buffet waar we dan ook van genieten. Lekker flesje wijn erbij. Het gaat prima! Na het eten nog even aan de bar gezeten. Van een onbekende Japanner krijgen we nog een flesje wijn aangeboden. Deze hebben we maar naar de kamer meegenomen.  In het kingzie bed hebben we het flesje soldaat gemaakt.

Heerlijk in het kingsize-bed gelegen, tv gekeken en nog even het flesje wijn soldaat gemaakt.

 

 

1-10-2002

Om 7:15 uur staan we op. Het ontbijt bestaat uit een heerlijk ontbijtbuffet met van alles en nog wat. Dus GEEN EIEREN!!!!!!! vandaag. Vervolgenszoeken we onze spullen bijelkaar en wachten in de lounge op de gids. Het is altijd maar weer afwachten hoe de afrikaanse klok loopt, maar de gids is redelijk op tijd. Zijn naam is Tinos …en dan nog wat. Een Griek dus. Alles in de Honda Civic gepropt en toen op weg. Eerst rijden we Port Elizabeth in de rondte en bezoeken alle bekende plekjes. Tinos woont in Port Elizabeth en weet dan ook een hoop te vertellen. Het is een leuk plaatsje.

Vervolgens op weg naar Knysna via het Tsitisikamma National Park, monding van de Stormsrivier en de Big Tree (deze is echt big). De monding van de rivier is ook heel mooi. Hier zouden otters moeten zijn, maar hebben we dze helaas niet gezien. Wel prachtige hoge golven.  De hele weg is trouwens mooi.

Om plm 17:00 uur zijn we in Knysna. Een aardig plaatsje ook al heb je niet het idee dat je in Afrika bent. Geldt trouwens voor de hele route. Het is redelijk westers.

We hebben een mooi hotel met een luxe kamer. Het hotel zelf heeft geen restaurant dus aan het Waterfront gegeten bij J Jays. Waarschijnlijk heeft dit restaurant een deal met reisleiders gemaakt want wat er komt is allemaal onder begeleiding van een reisleider. Weer bijtijds naar bed. Ondanks dat je niets doet ben ik dood op.

 

 

2-10-2002

Vandaag dezelfde tijd op. Lekker ontbeten. Ook hier weer een ontbijtbuffet. Het duurt even voordat we vertrekken. Tinos moet eerst de auto, althans de ramen goed schoonmaken, want we moeten goed naar buiten kunnen kijken. In de tussentijd een foto van de Choo-Tjoe (een oude stoomtrein) gemaakt.

Je kunt wel zien dat hier veel rijke, dus blanke mensen wonen. Mooie en grote huizen. We rijden een tijd door een bosrijke gebied voordat we in Mosselbaai aankomen waar we o.a. het Bartolomeus Diaz Museum staat. Dit museum hebben we bezocht. Een leuk en interessant museum. We hebben onszelf een kaart gezonden via de Posttree. Als je een kaart via deze boom stuurt krijgt de kaart een speciaal poststempel. Verder is Mosselbaai een leuk plaatsje. Hierna gaan we op weg naar Oudshoorn waar we de nacht doorbrengen. Vlak voor Oudshoorn bezoeken we een struisvogelfarm. Hier kan je op een struisvogel zitten en er wordt er een struisvogelrace gehouden. Vind ik een zielig gebeuren.

Hierna rijden we door naar de Cangoo-grotten. We lunchen eerst voordat we de grotten in gaan. Deze grotten zijn zeker de moeite waard.  Mooie verlichting. De rondleiding duurt een uur. Voordat we bij het hotel zijn moet er nog even getankt worden, voor morgen. Morgen hebben we een lange tocht voor de boeg.

Het hotel is erg leuk aangelegd. Het bestaat uit allemaal aparte huisjes (rondels). Zien er zowel van buiten als binnen leuk uit. Het is trouwens wel koud vandaag. Om 19:00 uur gaan we aan het buffet. Alles ziet en smaakt even lekker. Na het eten nog even aan de bar gezeten met Raymond, de bartender. Lekker gekletst en toen naar bed. ’s-Nachts behoorlijk aan het spoken geweest. Voel me dus niet echt je van het.

 

 

3-10-2002

Na weer een heerlijk buffet, waar ik overigens weinig van heb gegeten, om 08:00 uur op weg richting Kaapstad. Voel me niet echt lekker. Het lijkt wel of ik griep krijg en dat is iets wat ik nu juist niet moet hebben. Het regent en het is koud. Weer een prachtige weg door de bergen. In Berrydal drinken we koffie. Een leuk tentje. Verder een wat eentonig landschap van wat ik heb gezien. Doordat ik me niet echt jofel voel, slaap ik helaas veel in de auto.

Om plm 16:00 uur zijn we bij het hotel Lady Hamilton, Kaapstad. Inmiddels is het hotel in handen van een Nederlandse eigenaar en niet zoals vorig jaar in handen van Indiërs en is men behoorlijk aan het renoveren. Ik ga even in bed gaan liggen terwijl Ben eerst tegen de luidruchtige scholieren in het hotel tekeer is gaat om daarna de stad in te gegaan. Het hotel is nl. vol met schoolkinderen die behoorlijk veel herrie maken. Het slapen heeft me ondanks de herrie toch goed gedaan. Om plm 19:00 uur lopen we richting Longstraat om in het Game-restaurant (wat we nog van vorig jaar kennen) te gaan eten. Het eten is wat anders dan vorig jaar, maar net zo lekker. Tegen 21:30 uur zijn we weer terug in het hotel waar de rust is teruggekeerd. Ben praat nog met een van de ouders en met de leraren. Het e.e.a. is uitgepraat. Gelukkig maar. Wat zowel zij als wij waren een beetje boos.

 

4-10-2002

Om 08:30 uur gaan we de deur uit om in Longstreet te ontbijten. Lekker ontspannend om zo weer met z'n tweeen te zijn. Het plan is om vandaag wat rond te lopen. In de Green Market (is een winkel met daarbinnen allemaal kleine winkeltjes in Longstreet) kopen we een masker (vriendschap) uit Gabon. Vervolgens kopen we op de echt Green Market een doek om aan de muur te hangen. Al lopend maken we plannen voor morgen. Het plan is morgen met de trein naar Paarle te gaan. Eerst maar even informeren hoe laat de trein naar Paarle vertrekt. Paarl is een wijndorpje, zoals Stellenbosch. Omdat de souveniers toch wat zwaar beginnen te worden brengt Ben deze naar het hotel, terwijl ik op het terras van een Rotterdammer koffie drink. Het is hier erg gezellig zitten. Voor het terras staan ook wat oudere mannen muziek te maken. Klinkt goed. Als Ben terug is drinken we nog wat en gaan vervolgens met een minibusje naar het Waterfront. Het is redelijk weer. In het Waterfront kopen we nog een paar boeken, 2 beeldjes van keramiek en bij een outdoor-winkel schoenen/sloffen. Eindelijk van die stevige stappers af. Tussen door ook nog een afspraak gemaakt met Faisal voor een tour naar de walvissen en een township. Deze plannen we voor zondag (walvissen) en maandag. We beginnen toch wat trek te krijgen en strijken neer bij een Griek. Hier wat lekker wat gedronken en vervolgens wat gegeten (ook al was het geen maandag!). Na het eten lopen we wat rond tot we bijna geen voeten meer over hebbe. Hierna met de taxi terug naar het hotel.

 

5-10-2002

Vandaag bijtijds op, want we willen de trein van 08:30 uur naar Paarl nemen. Ontbijten doen we wel in Paarl. Het is saai en regenachtig weer. Om 10:00 uur komen we in de stromende regen in Paarl aan. Het blijkt een dorp van niets te zijn (1 straat). We hadden gedacht dat het zoiets als Stellenbosch zou zijn. Geen winkeltje of iets te bekennen. We lopen wat rond zonder iets bijzonders te zien. We besluiten om de eerstvolgende trein naar Stellenbosch te nemen. Voor informatie wanner deze trein vertrekt moeten we wachten totdat de lokettiste is uitgebeld met haar vriendje. Maar uiteindelijk lukt het dan toch om een kaartje richting Stellenbosch te bemachtigen. In plaats van in de 1e klas komen we in de 3e klas coupé terecht. Nou coupé. Aan de zijkanten staan lange houten banken. That’s it. In Muldervlei moeten we 20 minuten wachten om te kunnen overstappen voor de trein naar Stellebosch. Een behoorlijke dronken meneer vertelt ons welke trein we naar Stellenbosch moeten nemen. Mochten we dat nog niet weten dan weten we dat nu, want deze meneer vertelt ons dat wel iedere minuut. Ja, daar is de trein. Weer stappen we in de 3e klasse. We zijn de enige blanken in de coupe.

Als we in Stellenbosch aankomen is het redelijke zonnig en dus droog. We lopen weer langs Oome Sammie syn winkel. Ik wil toch nog weer een keer even snel door heen. Alhoewel snel. Het lijkt wel of het er voller staat dan vorig jaar.

Nu we voor de 2e keer in Stellenbosch zijn valt het allemaal toch wat tegen. Het lijkt wel of er minder winkeltjes zijn. Verder is het zaterdag, dus om plm 14:00 uur zijn bijna alle winkeltjes dicht. Om 15:00 uur gaan we dan ook maar weer met de trein terug. Ook Kaapstad is uitgestorven. Alles dus dicht. Zelf de kroeg van de Rotterdammer is dicht.

Beiden zijn we aardig versleten van het sjouwen in Paarle en in Stellebosch. Onderweg naar het hotel in Longstreet nog even een biertje gepakt om wat bij te komen. Om plm 18:00 uur zijn we dan ook weer in het Hotel. Een aantal scholieren kwamen hun excuses aanbieden voor het kabaal van de vorige avond. Ben en ik zijn benieuwd hoe het vanavond weer gaat.  Het is voor de scholieren afsluiting van hun schooljaar. Vandaar de opwinding en het lawaai.

Na heerlijke doucht gaan we weer naar het Game-restaurant. Ben neemt Warthog en ik een stoofpotje met van alles en nog wat. Het is er erg gezellig. Van de baas krijgen we nog een drankje aangeboden. Afgesproken dat we morgen weer komen eten. Hij belooft ons 2 bijzonderleuke koffie mokken. Wij zijn benieuwd of we hiermee ook inderdaad thuiskomen.

Na het eten drinken we onderweg nog wat om vervolgens naar het hotel te gaan. Het is er heerlijk rustig.

 

6-10-2002

Vandaag ontbijten we in het hotel omdat we 09:00 door Faisal worden opgehaald voor een tripje naar Hermanus.

In Hermanus zwemmen in dit seizoen walvissen vlak voor de kust om te paren. Om 09:00 uur komt inderdaad Faisal binnen (zoals al eerder geschreven afrikaanse tijd is ander dan onze tijd). Het is fijn hem weer te zien. Met een stop vanwege het prachtige uitzicht rijden we naar Hermans. Een upperclass toeristenoord. De walvissen zijn op dit moment aan de andere kant van de baai maar zouden onze richting opkomen. Dan maar eerst het we het plaatsje bekijken. Er iseen festival gaande met een heleboel kraampjes waar van alles en nog wat te koop is. Hier kopen we een slurfmasker voor R 300. Verder kopen we een bordje voor op het toilet waarop staat dat je erniet naast moet plassen, maar dan in het Zuid-Afrikaans. Oh ja we kopen ook nog een doek met stipkippen. Na dit alles zoeken we een plekje in het gras en om met bewondering naar de walvissen kijken. Het zijn toch wel geweldige dieren en zo dicht bij!!! Prachtig om te zien. Op een gegeven moment weet je niet waar je moet kijken. Zoveel. We hebben nauwelijks tijd om te lunchen. Met Faisal hebben we afgesproken om plm 16:00 uur weer bij de auto te zijn. Tegen die tijd nog maar even wat gegeten. Faisal is er inmiddels ook weer. Samen met hem werpen we nog een laatste blik op de walvissen.

Richting Kaapstad is het één grote file. We zijn duidelijk niet de enige die naar de walvissen hebben gekeken. Om 18:30 uur zijn we dan ook pas in het hotel. Lekker douchen is de bedoeling maar ineens is er geen warm water meer. Dat is dus behoorlijk balen. Dan maar zonder douche naar het restaurant. Het hele restaurant zit vol Nederlanders, dan is dus behoorlijk minder.  Het is wel leuk dat er 2 muziekanten zijn die allerlei afrikaanse liedjes aan het zingen zijn. Helaas worden die door het gezelschap nauwelijks gehoord. Jammer voor de muzikanten maar ook voor ons. We eten weer heerlijk.

Tijdens het eten ontkomen we niet aan het contact met een van de gezelschappen. Dit gezelschap is vandaag voor een 15-daagse rondreis aangekomen.  Onze mening is dat Zuid-Afrika mooi is, maar dat dit niet het "echte" Afrika is. Waarschijnlijk zullen deze mensen niet het Afrika-gevoel overhouden wat Ben en ik hebben. Na de diverse wijntjes en de mokken (jawel de eigenaar is het niet vergeten en heeft ze zelf keurig ingepakt zodat ze tijdens de thuisreis niet zouden kunnen breken) weer op weg naar het hotel. Het is een latertje 00:00 uur.  

 

 

7-10-2002

Vandaag ontbijten we weer in het hotel. We hebben pech. De scholieren zijn ons voor geweest, er dus weinig van het ontbijtbuffet overgebleven. Om 09:00 uur worden we weer door Faisal opgehaald. Dit keer voor een tripje naar een township en district 6. We gaan even bij hem thuis langs omdat hij nog wat moet ophalen, We hebben nl. besloten om ook naar de “Oude Molen’’ gaan. In District 6 is een zeer indrukwekkend museum. Met tranen in de ogen loop ik daar rond. Het is eigenlijk te uitgebreid om het te beschrijven, maar doe toch een poging. In het kort komt het erop neer dat District 6 als laatste district ontruimd moest worden i.v.m. de apartheid. Het is ontruimd maar er is vervolgens nooit wat mee gedaan. Er hangen allemaal doeken waarop de bewoners van dit District hebben aangegeven wat dit met hun gedaan heeft. Koude rillingen levert dit op.

In het museum komen we ook de fluitist tegen die we een aantal dagen eerder op straat (tegenover de kroeg van de Rotterdammer) hebben horen spelen. Na het bezoek aan het museum gaan we naar de “Oude Molen”.  Een gemeenschap die op grond van een inmiddels opgeheven psychiatrisch ziekenhuis self-supporting is.  Hier laten we ook ook de pennen en speeltjes van Sandra (Blijdorp) achter. Na dit bezoek gaan we naar een Township. Het is in onze ogen onbegrijpelijk ook hoe mensen zo kunnen (over-)leven. Na het een en ander uitgelegd te hebben gekregen en te hebben gezien is het ook wel begrijpelijk waarom je krotten langs de kant van de snelweg ziet.

Om 14:30 uur komen we weer in Kaapstad en nemen we afscheid van Faisal genomen en verder richting hotel gelopen. In Kloofstraat drinken we nog ons laatste Afrikaanse bierje. De dagen vliegen voorbij en voor het weet is het weer de dag dat je naar Nederland moet vertrekken.

Na het douchen zetten we onze spullen in de lounge van het hotel wachten we totdat iemand ons ophaalt. Degene die ons ophaalt is knap laat wat betekende dat we best nog wel moeten even haasten om op tijd op het vliegveld te zijn. We redden het en hebben op het vliegveld genoeg tijd om wat rond te neuzen en ons voor te bereiden op de lange reis naar huis.

 

8-10-2002

 

Zoals na iedere nachtvlucht komen we gebroken op Schiphol aan waar Henk ons staat op te wachten om ons naar huis te rijden.

Conclusie van deze reis is: dat ik geen type ben om 4 weken in de middle-of nowhere te vertoeven, dat tijdens de training we toch wel spannende dingen hebben meegemaakt en dat de dagen in Kaapstad in één woord weer HEERLIJK waren!