Reisverslag
Zuid-Afrika: van Wetlands naar wijnland
18
december 2008 – 5 januari 2009
Organisator:
Sawadee (www.Sawadee.nl)
Reisbegeleider
en Chauffeur: Jorrie Jordaan en Lloyd Samuels
Deelnemers: Emelie en Luc, Marius en Els,
Olga, Caroline, Esther, Wieke, Janneke en Edith, Karen en Jytte, Eric en
Isaura,
Boudewijn,
Rinke, Sigrid, Gwennie, Ben en Ingrid
Donderdag
18 december
- Amsterdam-Johannesburg/Pretoria
Ondanks
dat het vliegtuig 10 minuten vertraging heeft komen we toch op tijd in
Johannesburg aan (plm. 22:00). We hebben niet echt lekkere plekken in het
vliegtuig. Gelukkig zitten we dit keer wel naast elkaar en niet zoals vorige
keer achter elkaar. Rondom ons wordt in het vliegtuig wel Nederlands gesproken
maar we hebben nog geen idee wie van deze mensen met ons mee zal gaan reizen.
Aan het einde van de vlucht blijken de personen naast ons (Emelie en Luc)
dezelfde reis te gaan maken. Achteraf blijken Edith en Janneke achter ons te
hebben gezeten. Na plm. 2 uur gewacht te hebben mogen we eindelijk ons paspoort
laten zien komt er plakplaatje en stempeltje in. Ook al zijn we net twee
maanden geleden uit Botswana gekomen en dus ook het Afrikaanse tempo weten
blijft de inefficiëntie en het tempo ons steeds weer verbazen. Maar goed, na
dit 2 uur kunnen we dan eindelijk onze bagage ophalen. In de aankomsthal staat
Jorrit ons op te wachten en maken we kennis met de overige deelnemers. Jorrit is
een blanke wat oudere Zuid-Afrikaan. Ook maken we kennis met Lloyd, de
chauffeur. Als alles is ingeladen rijden we snel naar het Arcadia Hotel in
Pretoria (www.arcadiahotel.co.za).
Tijdens de rit vertelt Jorrit het eea over Zuid-Afrika, de Mandalahuisjes, etc.
Ik moet zeggen dat ik niet goed weet wat ik met zijn informatie moet. Misschien
komt het omdat we inmiddels veel over Afrika en de witte en zwarte mensen weten
cq hebben ervaren. Als we dan uiteindelijk op de plaats van bestemming
aankomen, nemen we nog even een biertje en liggen dan om plm. 02:00 uur op bed.
Het was een lange dag.
Vrijdag
19 december
Om
08:00 uur zitten we aan een heerlijk ontbijt onder het genot van Dreaming
of a white Christmas. Hoezo, het kerstgedoe ontlopen. Geweldig! Nadat de heleboel
weer
is ingepakt en iedereen geld heeft gewisseld is onze eindbestemming deze dag
de Shiluvari Lakeside Lodge (www.shiluvari.com)
in Limpopo Province. We nemen de Kranskop Toll weg richting Pietersburg ofwel
Polokwane. De regering wil dat alle Nederlandse plaatsnamen nu Afrikaanse
namen krijgen. Vandaar dat Pietersburg nu ook Polokwane wordt genoemd. Onderweg
rijden we o.a. langs de plaatsjes Middelfontein en Naboomspruit.Het landschap
is groen en wat heuvelachtig. Het is tot nog toe compleet anders dan het landschap
in Botswana. Het is vooral groen. Heel groen. In dit gebied groeien ook veel
eucalyptus- en pijnbomen. Omdat in geheel Zuid-Afrika er weinig water is en
de eucalyptusbomen veel water uit de grond onttrekken worden deze bomen gekapt.
Onderweg stoppen we bij een benzinestation voor een kopje koffie. Tijdens
de rit is een lijst door de bus gegaan over de activiteiten die in Kaapstad
gedaan kan worden. Zijn we net op reis krijgen we al informatie over het einde
van de reis! Gaat wel erg snel. Maar goed, wij hebben ons opgegeven om het
Robbeneiland te bezoeken. In de loop van de middag is er een bevestiging dat
de plaatsen op de boot inmiddels voor ons gereserveerd zijn. Als we richting
Zimbabwe rijden wordt het landschap toch wat meer Afrikaans. Rode aarde, stekelige
bosjes, etc. Ook de bekende Mandalahuisjes zie je voorbij flitsen. In de verte
liggen de Zoutpanbergen. Bij het plaatsje Elim gaan we richting de Shiluari
Lakeside Lodge. De lodge is een omgebouwde boerderij met zwembad en volgens
Fair Trade geaccrediteerd in Tourism richtlijnen. Het is een prachtige lodge
in een park en zoals de naam al aangeeft ligt het aan een meer veroorzaakt
door de Middle Letaba Dam. We krijgen een apart huisje met uitzicht over het
meer. Zelfs in bad kan je van het uitzicht genieten. Er zijn ook nog twee
douches. Eén in het huisje en één naast het huisje zodat je heerlijk in de
buitenlucht en van het uitzicht kunt genieten. Echt super. Vandaag of morgen
is het de bedoeling om een cruise over het meer te maken. Omdat de boot niet
groot genoeg is voor ons allemaal zal de groep verdeeld moeten worden. Zo
kunnen er een aantal vandaag of morgen. Wij besluiten om het vandaag te doen.
Dus snel alles in het huisje zetten en op naar de boot. Wat dieren betreft
is er weinig te zien. Vogels en één krokodil die voor dood ligt. Langs de
oevers staan prachtige huizen met gigantische tuinen. Tegen 18:30 uur varen
we weer terug naar de lodge. Inmiddels zit de rest van de groep op ons te
wachten zodat we aan tafel kunnen. Na het eten borrelen we nog wat na voordat
we naar ons huisje gaan.
Zaterdag
20 december
Omdat
het een Fair Trade reis is gaan we een aantal activiteiten bezoeken die door
de plaatselijke bevolking geïnitieerd zijn. Na het ontbijt rijden dan ook
eerst naar een batikbedrijfje dat door vrouwen is opgezet. Een gids legt uit
hoe het eea tot stand komt. Helaas is niet te zien hoe de vrouwen zelf bezig
zijn om de batik te maken. Uiteraard worden we naar een gebouwtje geleid waar
we het eea kunnen kopen. Hierna is het de beurt aan het houtsnijwerk. Ook
hier is de meneer die zich hier mee bezighoudt niet aanwezig. In het winkeltje
kan je natuurlijk wel weer van alles en nog wat kopen. Inmiddels heeft een
kinderschare zich rond ons gevormd. Allemaal even nieuwsgierig, natuurlijk.
Het is toch maar weer even iets anders. Rond deze periode worden er allemaal
rituele feesten gehouden, zoals Inwijdingsfeesten voor jongens en meisjes.
Een van de jongens die wij tegen komen verteld ons dat er niet hier ver vandaan
een Inwijdingsfeest voor vrouwen wordt gehouden. Misschien dat het iets voor
ons is. Met de bus rijden we er naar toe. Het gezang komt ons al tegemoet.
Op het moment dat wij uitstappen, komt er net een busje met vrouwen langs
rijden die naar de plek gaan waar het feest wordt gehouden. We worden hartelijk
verwelkomd door de bewoners van het huis. Ieder is helemaal blij. De prachtig
geklede vrouwen uit de bus gaan dansend het binnenplaatsje van het huis in.
Het is prachtig om te zien. Er wordt volop gedanst. Inmiddels worden we door
de gids gemaand om weg te gaan omdat we naar een volgend project moeten. Een
aantal blijven nog even hangen omdat op dat moment vier vrouwen uit een hutje
komen. Half ontbloot kruipen ze wat beschamend uit het hutje om vervolgens
op een matje te gaan liggen. Volgens onze gids is het niet gebruikelijk dat
vrouwen
in Zuid-Afrika besneden worden. Of dat ook daadwerkelijk zo is weet ik niet.
Ik word er ieder geval behoorlijk emotioneel van, kan het niet meer aanzien
en loop weg. Ben verteld naderhand dan de vrouwen hier helemaal niets van
begrepen. Ik begrijp hen ook niet. Het is moeilijk onder worden brengen wat
mij zo raakte. Inmiddels gaan ook de anderen weg, want het volgend project
moet toch echt bezocht worden. Ondanks alles hadden we hier eigenlijk langer
willen blijven. Het volgend project is een mengeling van houtsnijwerk en een
museum. Niet echt spectaculair. Vervolgens is een pottenbakkerij aan de beurt.
De volgende stop is de markt in Elim. Altijd leuk om te zien hoe alles hier
gaat. Keurig opgestapelde tomaten, bananen, uien, etc. Wanneer een bus stopt
wordt deze meteen belaagd met allerlei dames en heren die iets willen verkopen.
Op grote schalen boven hun hoofd wordt het eea aan de passagiers aangeboden.
Op de markt koop ik oorbelletjes en gaat Eric naar de kapper. Eric kan de
kapper moeilijk duidelijk maken dat hij zijn hoofd kaalgeschoren wil hebben.
Na ruim een half uur is het gelukt en gaan de haren van Eric eraf. Bij het
zwembad van de lodge stond er een lunch met sandwiches klaar. Na de lunch
bij het zwembad in de zon wat geluierd en gelezen. En dan te bedenken hoe
het weer in Nederland is. Het is trouwens wel een vreemd gezicht dat je overal
versierde bomen ziet met ballen en slingers. Tegen 17:00 uur gaat de andere
groep de boottocht maken. Op het balkon van ons huisje zwaaien wij ze uit.
“s-Avonds wordt er weer in de lodge gegeten. Er zijn trouwens geen mogelijkheden
om elders eten.
Zondag
21 december - Soutpansbergen-Krugerpark
De
tijd in de Shiluvari Lodge zit er helaas weer op. Het was er heerlijk. Vandaag
gaan we naar het Krugerpark. Het Kruger Park is het grootste nationale park
van Zuid-Afrika. Het park ligt tussen de Limpopo-rivier (noorden)
en de Krokodilrivier (zuiden). Het totale oppervlakte is 
het
er nog even om spannen of we er wel in mogen. De papieren waaruit blijkt dat
wij zouden komen blijken er niet te zijn. Na ongeveer een driekwartier gewacht
te hebben is dan toch het papier geregeld en mogen we naar binnen. Het is
jammer dat de ramen van de bus niet open kunnen. Het is bloedheet in de bus
en voor het maken van foto’s is het niet echt handig. Onderweg hebben we bijna
de Big Five gezien. In ieder geval zijn een neushoorn en een luipaard op de
gevoelige plaat gezet. Het is wel wat vreemd dat je over geasfalteerde wegen
rijdt in een dergelijk natuurpark. Dit is toch wel wat anders dan we gewend
zijn in de natuurparken die we tot nog toe in Afrika gezien hebben. In een
restaurant in het park stoppen we even voor een drankje. We hebben dat wel
nodig want het is echt warm in die bus. Na een half uurtje gaan we al game
drivend verder. Ook al rijdt Lloyd eigenlijk wel hard voor een game drive,
toch zien we zo her en der nog wel een Impala of Kudu. In het donker komen
we bij de Timbavati Lodge in Hoedspruit aan. (http://www.travelta.nl/Hotel-Timbavati-Safari-Lodge-Hoedspruit/123841)
aan. Het zijn allemaal leuke gekleurde huisjes. Voor we gaan douchen, nemen
eerst een heerlijk koel biertje. Wat smaakt dat goed! Het wordt dus na het
eten dat we gaan douchen. Eerst maar even eten. Het openlucht restaurant bevindt
zich in een soort van boma. Een omheining van riet. Leuk gedaan allemaal.
Maandag
22 december - Kruger Park
Om
05:00 uur staan we op voor de gamedrive. Eerst drinken we nog een kopje koffie
of thee met beschuit voor we in de twee jeepjes stappen die voor ons klaar
staan. Na van de asfaltweg zijn gegaan begint dit het nu op een natuurpark
te lijken. We zien olifanten en uiteraard impala’s. Op een gegeven moment
ontdekken we in een droge rivierbedding een leeuw en leeuwin. Het blijkt paringstijd
voor hen. Als we hier even hebben gestaan gaan we de andere reizigers waarschuwen
zodat ook zij van deze prachtige dieren kunnen genieten. We hebben ze gauw
gevonden en gezamenlijk rijden we weer terug naar de plek waar de leeuwen
gevonden zijn. Helaas hebben de leeuwen zich nu wat verschanst achter bosjes
waardoor we ze
wat
minder goed kunnen zien. Maar toch, gezien. Hierna rijden we verder. Ieder
jeepje zijn eigen weg. Om plm. 10:00 uur treffen we elkaar bij de picknick
plaats bij het restaurant waar we gisteren wat gedronken hebben. Het is tijd
voor het ontbijt. We hebben een ontbijtpakket meegekregen. Ik moet zeggen
dat ik redelijk trek had. Als we uitgebreid ontbeten hebben gaan we weer verder.
We zien verder nog olifanten, een luidpaard, buffels, giraf en weer een neushoorn.
Het is allemaal even prachtig. Tegen 14:00 uur komen we weer in het restaurant
aan waar we eerder deze ochtend ontbeten hebben. Het alweer tijd om te lunchen.
Na een lekker koel drankje en een salade of hamburger vertrekken we na plm
een uur weer. We zien eigenlijk weinig nieuws meer. Iedereen begint ook wat
verzadigd te worden. Het is ook een hele zit. Tegen 17:00 uur komen we weer
bij de uitgang van het park. Het is tijd voor de avond gamedrive. Het is nu
de bedoeling dat iedereen weer overstap in één grote jeep. Helaas blijken
we niet naar een ander deel van het park te gaan, maar rijden we dezelfde
weg richting restaurant. En zo komen we weer het luipaard en de leeuwen tegen
die we al eerder dag hebben gezien. Na ongeveer een uur rijden we dezelfde
hoofdweg weer terug en komen we rond 19:30 uur bij de hoofdingang. Wat een
teleurstellend gebeuren. In de jeeps van de Timbavati-lodge rijden we weer
naar huis. Onderweg komen we nog hyena’s tegen. Als we weer in de lodge aankomen,
moeten we snel aan tafel, want we zijn eigen al te laat. Als we eenmaal aan
tafel zitten komen er een paar jongens voor ons dansen. Blijft altijd weer
een leuk gezicht.
Dinsdag
23 december
Heel
relaxed zijn we opgestaan. Het is warm in het huisje. Ingrid besluit om buiten
nog wat te lezen. Het is heerlijk stil. Gwennie en Sigrid zijn dapper en beginnen
hun dag met een duik in zwembad. Het is de bedoeling dat we vandaag om 09:00
uur vertrekken. Langzaam wordt iedereen wakker, worden de spullen bij elkaar
gezocht en ingepakt en gaan we ontbijten. Langs de Drakensbergen en de plantages
rijden we naar Blyde River Canyon. Hier is het een wirwar van kliffen, eilanden
en rotsplateaus die samen een kloof van 
Midden
in deze kloof ligt de Blydepoort Dam. We stoppen bij de Drie Rondavels. Deze
drie ronde heuvels lijken op de hutten van de Xhosa en de Zoeloes en zijn
ontstaan door erosie van zacht steen. De kap van de “hut” is van harder gesteente.
Na diverse foto’s te hebben gemaakt en over het handwerkmarktje te hebben
gelopen stappen we allemaal weer in om de weg te vervolgen naar Bourke’s Luck.
Hier kan je erosiegaten zien die ontstaan zijn door het kolkende water van
de Blyde rivier en de Treurrivier. Uit deze erosiegaten hebben de eerste goudzoekers
veel goud gevonden. Bij deze plek is ook een gelegenheid waar we onze lunch
kunnen gebruiken. Ben een pannenkoek met en Ingrid een tosti. De Panoramaroute,
een prachtige weg tussen prachtige berglandschappen, verder volgend komen
we bij het uizichtspunt God’s Window. Helaas heeft God dit keer de gordijnen
dicht, want we kunnen weinig van het uitzicht zien. We zitten helemaal in
de mist. We rijden dan ook maar door naar de Pinnacle. Een indrukwekkende
toren van steen. In een heel ver verleden lag de top van deze toren onder
het zeeniveau! Het is niet te geloven. Iets verder op is een waterval. We
lopen hier nog even naar toe voor een foto. Wanneer we weer richting bus lopen,
lopen we ook nog even langs de kraampjes die ook hier weer uiteraard staan.
Er zit weinig bij waarvan Ingrid denkt, Yes! Langs prachtige plaatsnamen rijdend,
zoals Bushbuckrudge en Marite, nemen we de afslag Hazyview en rijden even
de weg op richting Sabi. Iets verderop stoppen we bij de Ecko Lodge (www.geckolodge.net).
Het is dan 15:30 uur. Het ziet er allemaal leuk en mooi uit. Alleen had Ingrid
gedacht dat het aan een rivier zou liggen. Dus niet. ‘s-Avonds is er een buffet
wat weer heerlijk. Helaas voelt Ben zich al een paar dagen niet zo lekker
en is dan ook voor het eten naar bed gegaan. Morgen voelt hij zich misschien
beter.
Woensdag 24 december - Hazyview-Matenga (Swaziland)
Vandaag
verlaten we Zuid-Afrika en treden het Koninkrijk Swaziland binnen. Een
koninkrijk met zijn tradities en gewoonten, eigen taal en munteenheid, dat
ongerepter is dan Zuid-Afika.We rijden via White River naar Nelspruit. Hier is
een grote shoppingmall waar we even kunnen winkelen. Het gehele centrum is in
kerstsfeer gehuld. Het blijft een raar idee met deze temperaturen dat het bijna
kerst is. Vandaag ook maar even naar huis gebeld en allen alvast fijne
kerstdagen toegewenst. Na een lekkere espresso en een cappuccino rijden we
verder via Baberton en gaan we bij Bulembu de grens over. Uit Zuid-Afrika gaat
makkelijk, maar om Swaziland binnen te komen staat een aardige rij. Toch gaat
het redelijk vlot. Swaziland werd op 6 september 1968 onafhankelijk van
Engeland. Sinds die tijd regeert koning Mswati III over de bijna 1 miljoen
Swazi’s en heeft hij inmiddels 40 vrouwen. Ja, je zult maar koning zijn! De
bevolking is arm en het merendeel leeft van voedselpakketten die door het rijke
westen worden aangeleverd. We stoppen bij
Piggs Peak. Hier stellen plaatselijke kunstenaars hun kunst tentoon, wat
uiteraard ook gekocht kan worden. Het is vooral speksteen waar de kunst meer
gemaakt is. Het is de bedoeling om hierna naar een glasfabriek te gaan. In deze
fabriek maakt men o.a. kunstobjecten van gerecycled glas. Wanneer Jorrie belt
blijkt de fabriek al dicht te zijn. Het is tenslotte al bijna 16:00 uur en het
is natuurlijk kerstavond. Of men hier echt aan kerst doet weet ik niet.
Het landschap is prachtig, maar
leeg met af en toe een hutje. De hoofdstad Mbabane is een grote stad met wat
hoogbouw. Mbabane is ontstaan waar ene meneer Wells in 1888 op een rivierkruising
een café opende en een handelspost vestigde. We rijden door naar Mantenga
waar wij overnachten in en tented camp. (http://www.swazi.travel/Mantenga_Tented_Camp)
Het ziet er erg leuk uit. Een huisje op palen met een balkon, buiten het huisje
is een douche en toilet. De wanden van het huisje zijn voorzien van tentdoek.
Vandaar het woord tented. Het heeft iets weg van de paalhuisjes waar we in
Zimbabwe hebben overnacht (zie verslag 2007 Zambia-Zimbabwe). Na onze spullen
te hebben neergezet gaan we naar het restaurant voor een drankje. Ook vandaag
is weer wat bewolkt en valt er af en toe een spatje. Maar bewolkt of onbewolkt
een drankje gaat er altijd wel in. ‘s-Avonds eten we hier. Tijdens het eten
wordt er gevraagd wie er de volgende ochtend (06:00 uur) gaat wandelen. Wij
besluiten wat uit te slapen, dus geen ochtendwandeling.
Donderdag
25 december - Matenga-Shewula (Swaziland)
Het
heeft de hele nacht geregend en het weer ziet er wat somber uit. Tijdens het
ontbijt komen de wandelaars terug van hun tocht. Moe maar voldaan en wat nat
storten ze zich op het ontbijt. Het is de bedoeling om het dorpje wat naast
het kamp staat te bezoeken. Het wachten is echter nog even op de wandelaars
die zich uiteraard eerst willen douchen en omkleden om vervolgens hieraan
deel te nemen. Het duurt toch wat lang dus we gaan alvast. Een van de bewoners
vertelt het eea over het dorp. Ze zou denken dat de hutjes willekeurig gebouwd
zijn. Niets is echter minder waar. Alles heeft zo zijn reden. Het is interessant
om te weten hoe het geregeld is. Wanneer Ingrid in een van de hutten kijkt
ziet ze de mannen die zich aan het opmaken zijn voor het optreden dat we straks
krijgen. Als afsluiting is er een optreden van de bewoners. Er wordt mooi
gezongen en met vol overgave gedanst. Van het gezang worden CD’s verkocht.
We besluiten deze te kopen. Als we thuis zijn blijkt het zingen toch minder
mooi te zijn dan wanneer je daar zelf bij aanwezig bent. We moeten maar denken
dat sponsoring ook niet verkeerd is. In de tussentijd is onze bagage ingeladen
en kunnen we weg. We rijden door suikerplantages en heuvels/bergen naar Shewula
Mountain Camp (http://www.shewulacamp.com).
Shewula ligt in het noordoosten van Swaziland en 
stropen niet goed is omdat er dan geen toeristen komen die voor het
lokale inkomen van de gemeenschap zorgen. Men heeft dat erg leuk gedaan. Inmiddels
is ook de bewaker van de gemeensschap aangesloten. Hij wil wel eens weten
wat voor mensen hij vannacht moet bewaken. We vervolgen onze weg langs wat
bouwlandjes. Ook de kinderen volgen ons. Je komt niet iedere dag een dergelijke
groep witte mensen tegen. Iedereen is uitgelaten vanwege kerstmis. Sommige
volwassenen hebben hierop al aardig wat keren op geproost, volgens ons. Onderweg
verteld December ons nog wat interessante zaken waarom vrouwen bepaalde delen
van dieren niet mogen eten. Delen van het hoofd mag niet omdat men denkt dat
vrouwen dan slimmer worden dan mannen, ook poten mogen niet gegeten worden.
Je zou als vrouw maar weg willen lopen. Blijkbaar zijn de Afrikaanse mannen
erg bang voor vrouwen. We maken nog even kennis met twee heren en de moeder
van een van hen. We krijgen hier de gelegenheid om allerlei vragen aan hen
te stellen. Uiteraard krijgen de mannen onder ons een krukje/stoeltje aan
geboden en de vrouwen een matje waar we met elkaar op mogen gaan zitten. Het
is strikt gescheiden. De heren lijken erg apathisch. De zoon van de moeder
neemt nog eens een snuifje en kijkt wat doelloos voor zich uit. Nadat zijn
vrouwen is overleden woont hij bij zijn moeder op het erf met zijn jongste
dochter. De vrouw is blijkbaar blij dat we er zijn. Ze staat op en begint
te zingen en te dansen. Als Janneke haar de video-opname laat zien waarop
zij al dansend en zingend staat, komt de vrouw bijna niet meer bij van het
lachen. Het is toch wel erg raar om jezelf te zien. We lopen terug naar de
plaats waar we slapen. Als we daar weer aankomen zijn kinderen zich klaar
aan het maken om te komen dansen en zingen. Bij het dansen gaat het vooral
om je benen zo hoog mogelijk te krijgen. In de tussentijd zijn de dames op
twee butagasstelletjes de maaltijd voor ons aan het maken. Het gaat er allemaal
even vrolijk aan toe. Als de kinderen klaar zijn met zingen, gaan een aantal
van ons voor de kinderen zingen. Dit is toch wel erg raar. Als we allemaal
aan tafel zitten worden door Caroline, Wieke en Esther christmist-crackers
uitgedeeld. Het geeft een hoop geknal als we tegelijkertijd de crackers openmaken.
De champagne komt op tafel en Karen deelt sterretjes uit. Het is toch kerstmis
en geen oud-nieuw jaar? Ook het eten wat de dames bereidt hebben is heerlijk.
Er wordt gezongen zowel door ons als de dames van het eten. Het is een gezellige
boel en de drank vloeit aardig. Als wij naar bed gaan liggen Emelie en Luc
al lekker te slapen.
Vrijdag
26 december
Om
05:30 uur is Ingrid alweer klaar wakker. Stil begint ze wat spulletjes bij
elkaar te zoeken om zich te gaan douchen. De rest van het gezelschap is nog
in diepe
rust.
Onderweg kom ik de nachtwaker tegen die zo zijn rondje maakt. Langzaam begint
het leven weer op gang te komen. Het is wederom wat bewolkt vandaag. Het is
de bedoeling dat we 09:00 uur vertrekken. Als iedereen ontbeten heeft en de
spullen weer zijn ingeladen rijden we via Manzini dezelfde weg terug als we
gekomen zijn. Onderweg stoppen we nog bij een markt waar allerlei souvenirs
te koop is. We zouden die al op de heen weg hebben gedaan, maar toen was het
merendeel al gesloten. Wij kopen hier een Zoeloe hoed, haarkammen en een armbandje.
Je moet wel goed opletten wat kitsch is en wat niet. In St Lucia zal blijken
dat het Zoeloe-hoedje een goede aankoop is. Hier betalen we 50 Rand in St
Lucia 500. Tegen lunchtijd komt we in Mlilwane Wildlife Sanctuary aan. Mlilwane
is een wildpark van 
hoop
dat er een plekje vrij is bij de hippopool. Helaas. Anderen hebben dezelfde
gedachten als wij. Wel jammer, want in de pool zwemmen ook schildpadden en
er vliegen prachtige vogels rond. We besluiten bij het winkeltje wat biertjes
te kopen en lekker voor ons hutje te zitten. Dagboekje bijwerken, foto’s van
de wrattenzwijntjes en cactussen maken. Afgesproken is om 19:00 uur te gaan.
Tegen die tijd lopen we naar het restaurant waar een buffet voor ons klaar
staat. Na het eten blijven we met nog wat anderen wat natafelen voordat het
tijd wordt om naar bed te gaan cq. als de bar gesloten wordt.
Zaterdag
27 december - Mlilwane NP
Lang zal Caroline leven, lang zal ze leven.
Hoera!
We
hebben lekker uitgeslapen, althans zijn zonder wekker wakker geworden. Wil je
uitslapen ben je nog om 06:00 uur wakker en schijnt de zon alweer volop. Als we
aan het ontbijt komen, zit Caroline met feestmuts al op haar mooi versierde
stoel. Niet alleen wij, maar ook het personeel van de lodge zingt haar een
happy birthday toe. Voor vandaag hebben we twee uurtjes fietsen gehuurd. Na het
ontbijt gaan we op pad. Het is af en toe behoorlijk klimmem als je dat niet
gewend bent. We fietsen naar een project waar ze Sabel-antiloppe aan het fokken
zijn. Er is weinig te zien alleen dat er een aantal van deze antilope achter
hekken zitten. Vervolgens fietsen we nog naar de hippopool waar op dat moment
een krokodil met zijn kop in het lichaam van een koe zit. Je ziet precies de
vorm van de neus van de krokodil onder huid van de koe. Lekker fris! Al
fietsend steken er zebra’s. Het is een aparte ervaring om zo tussen de dieren
te fietsen. Tegen 11:00 uur leveren we fietsen weer in en gaan in het
restaurant wat eten en drinken. Ook het dagboek wordt weer bijgewerkt. Er is om
14:00 uur afgesproken om naar de glasfabriek te gaan die we een paar dagen
eerder al zouden bezoeken. Toen was de fabriek dicht vanwege kerstavond. De
winkel blijkt wel open te zijn maar de fabriek ligt stil. Het is zaterdag. Na
ongeveer een uurtje rijden zijn we er. Er staan inderdaad mooie objecten in de
winkel. Ook dingen die Ingrid wel thuis zit staan. Maar ja, hoe krijg je een
mooi glazen vaas mee in je rugzak? We besluiten wat handgemaakte
flessenstoppers te kopen. Iets verderop blijken nog meer winkels te zijn. Mooie
winkels waar je mooie “antieke” voorwerpen kunt kopen. Dit kopen doen we niet,
maar wel een leren tas. Als we weer in het park aankomen zijn wij net op tijd om
met de jeep een sundowner mee te maken. Vanmiddag hebben we ons hiervoor
opgegeven. We gaan de bergen in. Als we boven zijn is het inmiddels bewolkt en
valt er wat nattigheid. Vanaf de top zien we de tented-camp liggen waar we een
paar dagen eerder hebben overnacht. Door de bewolking is er weinig van een
ondergaande zon te zien. Tegen 19:00 uur zijn we weer terug en kunnen nog net
aan tafel aansluiten. Wederom is het weer een buffet.
Zondag 28 december
Met
een dun zonnetje vertrekken we naar Nationaal Park Ithala en verlaten Swaziland.
Voor we Swaziland definitief verlaten stoppen we in Malkerns bij een kaarsenmakerij
(www.swazicandles.com). Met de
hand worden de kaarsen hier in allerlei vorm gemaakt. Uiteraard wordt hier
weer wat gekocht. Ook op het handwerkmarktje wordt in een van de winkels wat
gekocht, wat muziekinstrumenten en een hoofdsteun als kussen voor Zoeloe vrouwen.
Vanwege de hoed die deze vrouwen dragen en in hun haar wordt geweven kunnen
zijn hun hoofd niet gewoon neerleggen. Een hoofdsteun helpt hun hierbij. Het
weer wordt steeds somberder en de regen komt inmiddels met bakken uit de hemel.
Onderweg stoppen we voor een kopje koffie en waar? Ja, juist bij Wimpy. Als
we het Ithala park in rijden zien we al de eerste olifanten. Ook giraffen
en Gnoes zien we bij het voorbij rijden. Ithala is een 
Engelse
white, wat weer een verbastering is van het Nederlandse woord wijd, waarmee
de lippen van het dier worden omschreven). Ook zien we in de verte nog struisvogels.
Het landschap is prachtig. Heel groen en heuvelachtig. Als we weer bij de
lodge aankomen, gaan we nog even aan de bar zitten voor we aan tafel kunnen.
Dit keer geen lange tafel, maar gezellige vierpersoons tafeltjes. Met Luc
en Emelie delen we een tafel. Het diner bestaat weer uit een buffet. Het ziet
er allemaal even lekker uit. Na het eten gaan we met een flesje wijn naar
ons huisje en gaan nog even wat lezen. Even lekker mijn zijn tweeën.
Maandag
29 december
Om
06:00 uur staan we klaar voor de ochtendwandeling. Het is inmiddels weer droog
en het zonnetje begint voorzichtig door te komen. We rijden eerst met de jeep
een stukje voor we gaan wandelen. In de verte zien we een giraf en wat gnoes.
De dieren zijn schuwer wanneer wij te voet zijn dan wanneer we in een jeep
rijden. Het is een lekker wandelingetje waarbij we af en toe toch ook een
moeilijke daling hebben. Als we weer terug zijn bij de lodge staan medewerkers
ons al op te wachten om de bagage in te laden. Even wachten. We willen ons
nog wel even verfrissen voor we de hele dag weer in de bus zitten. Snel kleden
we ons om zodat deze mensen ons bagage weer mee kunnen nemen. Ook voor het
ontbijt moeten we ons haasten omdat het de bedoeling is dat we om 09:00 uur
vertrekken. Een hoop gedoe zo s’-morgens vroeg. Niet echt goed voor het humeur
van Ingrid. Om 09:00 uur zijn we dan toch klaar om te vertrekken. Het is een
wisselend landschap wat aan ons voorbij gaat. Via Bayala (N2) enMtubatuba
nemen we de afslag naar St Lucia. Deze streek is beroemd om zijn subtropische
klimaat, zandstranden en warme stromen van de oceaan. Daarnaast zijn er ook
veel suikerplantages te vinden. Wat is St Lucia een toeristisch oord. Tegen
de middag komen we hier aan. De accommodatie is niet echt geweldig. We hebben
een kamer met uitzicht op de parkeerplaats. Het is een beetje vergane glorie.
Er is wel een restaurant, ook geopend, alleen is er niemand. Omdat we een
beetje in geld nood zitten gaan we eerst pinnen en lopen het winkelstraatje
even door. Echt veel bijzonders is het niet. Tegenover het hotel is een gelegenheid
waar we wat kunnen eten en drinken. Is ook wel nodig want het is weer knap
warm. Ben neemt een pizza en ik een lekkere salade. Tegen 16:00 uur gaan we
weer terug naar het hotel. Afgesproken is om vanavond met elkaar bij een Griek
te gaan eten. Voor onze kamer is een zitje waar we wat gaan lezen. Omdat het
restaurant niet echt geopend is halen we bij de Spar een flesje wijn. Inmiddels
zijn ook Luc en Emelie aangeschoven. Ook Jorrie komt erbij. Het is gezellig
kletsen met elkaar. Even later komen ook Edith en Janneke erbij. Het wordt
een gezellige boel. Tegen 19:00 uur gaan we met elkaar bij de Griek eten.
Ze hebben zo waar ook echte Griekse maaltijden, als bijv. mousaka. Niet dat
ik dit neem, maar het is er wel. Wij gaan voor het vlees. Tijdens het eten
wordt er door kinderen gedanst en muziek gemaakt. Na wat springbokjes te hebben
gedronken, verraderlijke kleine drankjes met Crème de Menthe en Amarula gaan
we tegen 23:00 uur weer naar het hotel. Het is behoorlijk warm in de kamer.
De airco blijkt niet te werken!
Dinsdag 30 december - St. Lucia/Hluhluwe NP
We staan vroeg om want om 06:00 uur worden we gehaald voor een gamedrive
in het Hluhluwe-Umfolozi National park. De jeep staat al voor de deur. Maar
helaas is één jeep wel weinig voor plm. 19 man. Snel wordt een 2e
jeep geregeld. Wij gaan alvast rijden. Ingrid is vergeten een trui of vest
mee te namen. Spijt!!! Het is behoorlijk koud. Gelukkig liggen er in de jeep
dekens. Iedereen maakt hier driftig gebruik van. Het ongeveer een klein uurtje
rijden voor we bij het park zijn. Hluhluwe spreek je uit als slusluwi. Dit
park is ongeveer
Woensdag
31 december
Lang
zal Jorrie leven! Het is de bedoeling dat we vandaag om 09:00 uur vertrekken.
Het ontbijt kunnen we in het restaurant halen en in de bus zal het gegeten
dienen te worden. Maar voor we vertrekken nemen we officieel afscheid van
mister Altijd Goed, Lloyd. Met een toespraak van Ben wordt hij bedankt voor
alles wat hij voor ons gedaan heeft. Het is ongeveer 2 uur rijden naar Durban
waar we het vliegtuig naar Kaapstad nemen. Onderweg wordt door Caroline de
tekst voor de verjaardag van Jorrie uitgedeeld. Met elkaar zingen we hem voor
zijn verjaardag. Of hij het echt waardeert laat ik maar even in het midden,
wij hadden in
ieder
geval plezier. Het is een wat sombere dag weer We rijden een stukje langs
de kust, maar de bergen houden het uitzicht op de zee tegen. Ook hier zijn
vele plantages te vinden voor de productie van suiker. Onderweg bij Steers
even een onderbreking voor koffie. Tegen 11:00 uur komen we op het vliegveld
aan. Van Durban hebben we nauwelijks wat gezien. We zijn snel ingecheckt en
hebben nog gelegenheid om nog wat te winkelen, te lunchen en naar huis te
bellen. Vannacht zal het wel moeilijk worden om Nederland te bereiken. Dan
nu maar iedereen alvast een gelukkig Nieuwjaar wensen. Om 12:00 uur vertrekt
het vliegtuig. Het is ongeveer 2 uur vliegen naar Kaapstad. Het is redelijk
helder weer en vanuit het vliegtuig kan je goed de Tafelberg zien liggen.
Ook de buitenwijken van Kaapstad zijn goed te zien. Tegen 15:00 uur komen
we in het Fountains Hotel (www.fountainshotel.co.za) aan. Een
modern hotel dat van alle gemakken voorzien is. We hebben een mooie kamer.
We zetten de spullen even in de kamer en gaan dan op het terras een drankje
gebruiken. Met Janneke, Edith, Luc en Emelie hebben we afgesproken om in het
hotel ons diner te gebruiken. Hierna willen we naar het Waterfront om daar
oud-nieuw te vieren. Omdat de Tafelberg dit keer helder is. Het kan ook zo
weer bewolkt zijn. De Tafelbergketen is een massa zandsteen op een ondergrond
van graniet dat zo’n 700 miljoen jaar geleden is afgezet. Het plateau van
de Tafelberg biedt een prachtig uitzicht. Met een kabelbaan ga je naar boven.
Janneke, Edith, Luc en Emelie besluiten eerst hier naar toe te gaan. Wij hebben
het al een keer eerder gezien en besluiten hier te blijven. Omdat we niet
zeker weten hoe druk het in het restaurant zal worden besluiten we maar een
tafel te reserveren voor 19:00 uur. Het hotel begint al aardig vol te raken.
Ja, het is tenslotte oud en nieuw jaar. Waar zouden al deze mensen dat gaan
vieren? Ook bij het Waterfront? Inmiddels hebben we ons lekker gedoucht en
omgekleed en gaan we naar beneden om aan tafel te gaan. Het is 19:00 uur.
Maar…. Geen Janneke, Edith, Luc en Emelie. Inmiddels is het 19:30 uur. Maar..
…. Geen Janneke, Edith, Luc en Emelie. Er zal toch niets aan de hand zijn?
Tegen 20:00 uur komen zij het hotel binnen. Het bleek dat zij bijna 2 uur
in de rij hadden gestaan om met de kabelbaan naar beneden te kunnen! Nadat
ze zich nog even hebben verfrist gaan we met elkaar aan tafel. Wat op het
buffet staat is heerlijk en vooral fris. Alles wordt op tijd aangevuld waardoor
je geen schalen ziet. Tegen 23:00 uur nemen we met elkaar
een
taxi en rijden naar het Waterfront. Het is een drukte van jewelste. Alle terrassen
zitten vol. En dan……. 24:00 uur. Vanaf het water wordt er siervuurwerk afgestoken.
Het is niet zo spectaculair als we in Nederland gewend zijn, maar is het mooi.
Iedereen omhelst en wenst elkaar te beste wensen. Door wildvreemde mensen
worden we omhelsd. Het is een gezellige boel. Het proosten met elkaar om het
nieuwe jaar levert echter wat problemen op. Alle terrassen zijn bestemd voor
besloten feesten. Na veel gezoek kunnen we toch nog proosten “Happy New Year”.
Het is nu zo druk dat wij besluiten om weer naar het hotel te gaan. Dit is
echter gemakkelijker gezegd dan gedaan. Wat een enorme rij mensen staat te
wachten die ons idee delen. Na ongeveer een half uur gestaan te hebben besluiten
we, met nog een andere familie uit het hotel, om te gaan lopen. Op zich niet
zo’n goed idee omdat we de weg niet goed weten. Als we even gelopen hebben
komen we een taxibusje tegen. Meteen wordt deze aangehouden. Helaas kunnen
we er niet met z’n allen in. De ene groep gaat met een taxiauto de rest in
het busje. Tegen 02:00 uur liggen we op.
Donderdag
1 januari 2009 - Kaapstad-Waterfront
We
slapen uit. Althans dat is de bedoeling. Het is vreemd dat je Nederland tot een
uur of 11:00 kan slapen, terwijl je hier om 06:00 uur al klaar wakker bent. Nog
maar een keer omdraaien dan maar. Tegen 09:00 uur gaan we ontbijten. Je kunt
merken dat het hotel behoorlijk vol zit. Zo rustig als het gisteravond aan het
buffet is, zo druk is het nu. Als we klaar zijn met het ontbijt gaan we richting
Longstreet. Het is nog erg rustig op straat. Er is eigenlijk nog geen hond op
straat. Ook alle winkels zijn dicht. We besluiten terug te gaan naar hotel voor
een kopje koffie. Misschien dat het straks wat drukker is?! Dit blijkt niet het
geval te zijn. We lopen dan ook maar door naar het Waterfront. Hier beginnen
zich weer de eerste tekens van leven te geven. Wel fijn om nu foto;s te hebben
waar geen mensen voor gebouwen staan die je wilt fotograferen. Zo her en der
zijn er al wat winkels open. Je moet er niet aandenken dat je gisteravond
uitbundig oud-en nieuw hebt gevierd en nu weer aan het werk moet. Maar ja
business is business! We blijven de hele dag in de Waterfront wat rondlopen. Af
en toe wat drinken, af en toe wat eten, af en toe wat kopen? Tegen 17:00 uur
lopen we weer terug naar het hotel. Op het terras drinken we nog wat voor we
ons omkleden om ergens te gaan eten. Emelie, Luc en Edith en Janneke zitten er
ook en we nemen samen de dag even door. Edith zegt dat ze op Green Market erg
lekker hebben gegeten bij Da Capo (www.da-capo.co.za)
Het is de bedoeling om bij Khaya Nyama Game restaurant te gaan eten. Eens
kijken of ze vanavond open zijn. Jammer, jammer. Dicht! Veel restaurants zijn
dicht. Behalve, juist ja Da Capo. Het is er vrij rustig en er zijn dan ook
tafeltjes genoeg vrij. Kijk! Ook Boudewijn en de kinderen zijn er. We besluiten
de tapas te nemen waar een Afrikaans tintje aan is gegeven. Zo zit er heerlijke
stukje Kudu bij. Zalig! Ook de wijn is erg lekker. Het begint ook wat drukker
worden en voor we het weten is de hele zaak vol. Blijkbaar zijn we om 21:00 uur
nog aan te vroege kant om te eten. Tegen 23:00 uur gaan we weer terug naar het
hotel.
Vrijdag
2 januari - Kaapstad-wijnproeverij-Robbeneiland
Omdat
we op de tweede dag van onze reis niet naar de citrusplantage (De plantage is
Max Havelaar-Fairtrade gecertificeerd en de lokale gemeenschappen zijn
mede-eigenaar.) zijn geweest (was het seizoen er niet voor) gaan we vandaag
naar een wijnproeverij. We worden om 09:00 uur opgehaald. Een vroegertje voor
een wijnproeverij. We rijden naar Paarle waar we bij de wijnboerderij Backsberg
de proeverij krijgen. De boerderij ligt op de hellingen van de Simonsberg op
een gelijke afstand van Franschhoek, Stellebosch en Paarl. De verschillende
hellingen, hoogten en grondsoorten dragen bij tot het uitzonderlijke karakter
van de serie Backberg wijnen. Als we binnen komen staan op de tafels al de
glazen klaar. Drie witte wijnen, 2 rode wijnen en een brandewijn. En niet zo
maar een brandwijn. Het is de beste brandewijn in de wereld en heeft dan ook de
Domecq Trophy gekregen.
Degene
die de wijnen toelicht vertelt het bijzonder leuk. Het echter toch wel vreemd
om om 10:00 uur al aan de wijn te zitten. We gaan nog even naar de ruimte waar
de vaten liggen te rijpen. Het is mooi gezicht. Niet alleen dit is een mooi
gezicht maar ook de tuin die is aangelegd. Prachtige bloemen met geweldige
kleuren.
Hierna
gaan we via Franschhoek (een gebied waar de Franse hugenoten zich vestigde)
naar Stellenbosch in de veronderstelling hier ook naar een wijnproeverij te
gaan. Helaas. We worden hier voor ongeveer 1½ uur uitgelaten. Ben en ik willen
nog even naar Oom Samie se Winkel. Dit nog een ouderwetse dorpswinkel. Een
echte winkel van sinkel. De eerste eigenaar was de vrijgezel Samie Volsteedt.
De winkel is inmiddels een instituut in Stellenbosch. Hij staat propvol met
van alles en nog wat. Altijd leuk om weer even een kijkje te nemen. Dit is
nu de derde keer dat we in Stellenbosch zijn en wij hebben dan ook alles wel
weer zo’n beetje gezien. Zeker de korte tijd dat we hier kunnen blijven. Tegen
over het Village Museum drinken en eten we wat voor we weer naar Kaapstad
vertrekken. Althans naar het Robbeneiland. Niet alleen wij waren wat teleurgesteld
door deze gang van zaken maar ook de andere reizigers hadden hier toch wel
wat meer van verwacht. Om plm. 13:00 uur worden we in Waterfront afgezet.
We hebben nog ongeveer 1 ½ uur de tijd voordat de boot naar het Robbeneiland
vertrek. Nou deze 1 ½ uur hadden we ook nog wel in Stellenbosch door kunnen
brengen. Niet echt een goede timing. We eten en drinken nog wat en lopen daarna
langzaam naar de plek waar vandaan de boot vertrek. Het is trouwens wel een
leuk gezicht om om zeehonden in de haven van het Waterfront te zien. Ingrid
heeft nog een sjaal gekocht omdat het behoorlijk waait en redelijk fris is.
En dan straks op de boot. Een goede meid is op de toekomst voorbereid. Het
blijkt geen open boot maar een draagvleugel boot te zijn. Dus niets koud aan
boord. Het is ongeveer 45 minuten varen voor we op Robbeneiland aankomen.
Veel mensen worden in bussen geladen om eerst een toer over het eiland te
doen. Wij gaan eerst de gevangenis bezoeken. Robbeneiland is halverwege de
17e eeuw
door
Nederlanders zo genoemd vanwege de grote zeehondenpopulatie. Sinds 1636 doet
het al dienst als gevangenis. In 1963 werden Nelson Mandela en zeven andere
anti-apartheidsactivisten tot levenslange gevangenisstraf op Robbeneiland
veroordeeld. De laatste politieke gevangene is in 1991 hier vrijgelaten. We
worden door ex-gevangene opgevangen en rondgeleid. Hij vertelt zijn eigen
verhaal over Robbeneiland. Hij was ook een van de activisten die van zijn
bed werd gelicht en zonder enige vorm van rechtspraak 18 maanden opgesloten
voordat er een straf werd uitgesproken van 5 jaar. Het zijn gruwelijke ervaringen
die hij heeft meegemaakt. We lopen langs cellen van 2 x
Zaterdag
3 januari
Vandaag
gaan via Fish Hoek en Glencairn naar o.a Boulders Bay, Kaap de Goede Hoop
en Houtbay. Ofwel we beginnen aan een rondrit over het schiereiland. Om 09:00
uur vertrekken we. Iets voor Muizenberg stoppen we om van een prachtig uitzicht
te genieten over het strand en de Indische Oceaan. Op deze berg staan ook
shark-watchers. Deze kijken met hun verrekijkers of er haaien te signaleren
zijn. Wanneer dit het geval is dan wordt alarm geslagen. Vorig jaar is een
mevrouw tijdens het zwemmen (wat zijn elke ochtend deed) aangevallen door
een haai en overigens nooit meer gevonden. Sinds die tijd zijn er dus shark-watchers.
Vervolgens rijdende we door Fish Hoek. Hier mag sinds kort drank worden verkocht.
In 1818 was dit officieel door gouverneur Charles Somerset verboden. Het is
trouwens in ST Lucia ook verboden om drank op het strand te gebruiken. Vervolgens
rijden we verder naar Simons Town. Simon’s Town is een leuk klein dorpje wat
sinds 1957 de hoofdbasis is van de Zuid-Afrikaanse marine. In dit stadje doet
zich een leuk verhaal voor over een Deense dog (http://www.kroshka.nl/index.php?itemid=65).
We rijden door naar Boulders Bay. Je komt hier bij brilpinguïns kolonie en
kan je de pinguïns van zeer nabij bekijken. Het blijven grappige beestjes.
Vooral als ze zo stuntelend het water uitkomen terwijl ze in het water razend
snel zijn. Na ongeveer een klein uurtje vertrekken we om naar Kaap de Goede
Hoop (http://nl.wikipedia.org/wiki/Kaap_de_Goede_Hoop)
te gaan. Kaap de Goede Hoop is natuur park waar door de harde wind de vegetatie
bestaat uit taaie planten en fynbos. De naam fijnbos slaat op de voor bouwhout
ongeschikte dunne stammen van de struiken. Opmerkelijk is dat de meeste talen
de Afrikaanse benaming "fynbos" letterlijk over hebben genomen.
Er leven kleine antilopen, zoals de elandantilope, bontebok en de grijsbokantilope.
Ook veel bavianen wonen er. Met de kabelbaan zijn we naar boven gegaan waar
je bij de vuurtoren een prachtig uitzicht hebt. Op de punt van het eiland
komen de Atlantisch en de Indische Oceaan bij elkaar. Een sage verteld dat
De Vliegende Hollander een
spookschip is dat in de buurt van Kaap de Goede Hoop rond zou varen. De sage
vertelt dat het schip op Paasochtend in het jaar 1676 uitvoer en volgens overleveringen
verdween in een storm. Sindsdien is er bij slecht weer vele malen een spookschip
gezien, met gebroken masten. Richard Wagner baseerde later de opera Der
fliegende Holländer op deze legende. Als we al dit moois hebben gezien
gaan we met de
kabelbaan
weer naar beneden. We kunnen wachten en met de bus naar het bord met Kaap
de Goede Hoop of kunnen sportief doen en naar beneden wandelen. We kiezen
voor het laatste. Ondanks dat we geen wandelschoenen aan hebben. Het is ongeveer
een wandelingetje van 45 minuten. Het is lekker weer en de paden zijn goed
te belopen. Iedereen staat te dringen om een foto van het bord en degene die
erbij willen staan te maken. Blijkbaar vinden sommige mensen het toch wel
erg geweldig. Er komen flessen champagne en andere dranken te voorschijn.
Ik kan niet ontdekken wat het nu zo bijzonder maakt! Na een half uurtje gewacht
te hebben komt de bus ons oppikken om door te rijden naar Hout Bay. Het plaatsje
is een van de belangrijke vissersplaatsen. Vanuit deze plaats maken we een
boottocht langs Duikereiland. Er op komen gaat niet vanwege de pelsrobbenkolonie
die hier is. Het zijn er echt veel! Het boottochtje duurt ongeveer 45 minuten.
Als we weer terugvaren naar de kade zien we nog een Sunfish. Het is een vis
die aan de boven- en onderkant van het lichaam vinnen heeft waardoor hij zich
kan voortbewegen. Een grappig gezicht. Tegen 18:00 uur komen we weer in het
hotel aan. We hebben wel de hele stad doorkruis vanwege het carnaval dat nu
plaatsvindt. Bijna alle wegen richting hotel zijn afgezet. Het carnaval heeft
veel weg van het zomercarnaval zoals wij dat in Rotterdam kennen. Iedereen
kleurrijk uitgedost en vrolijk zingend en dansend. Als we in het hotel zijn
belt Ingrid meteen het restaurant Khaya Nyama om te kijken of ze nu wel plek
hebben. Nu we in Kaapstad moet wij er zeker toch
weer
een keer eten. En jawel ze hebben plaats. Zij reserveert meteen een plekje
voor 20:00 uur. Zo nu eerst even wat drinken en bij komen van de dag. Tegen
20:00 uur als we ons hebben opgefrist en omgekleed lopen we naar Longstraat.
Het oversteken van de Walestreet levert even wat problemen op. De doorgang
is met hekken afgezet. De carnavalsoptocht gaat door deze straat. Gelukkig
is er even ruimte tussen twee groepen zodat we mogen doorlopen. Het is gezellig
op straat. Het restaurant zal al aardig vol als we binnen komen. In een aparte
ruimte met wat tafels is onze tafel gereserveerd. Na een kort gesprek met
een van de medewerkers die aan het bedienen is blijkt dat de zoon de eigenaar
van de zaak is geworden. Buiten dat is er niet veel veranderd. Als thans de
entourage. De kaart is wel wat veranderd. De schotel met allerlei soorten
wildsoorten is verdwenen. Maar er blijft genoeg lekkers over. Samen nemen
we een carpaccio van verschillende soorten wild, zoals krokodil, struisvogel,
kudu, etc. Het vlees van een krokodil ziet er uit als kip maar heeft een rooksmaak.
Heerlijk met een dergelijk lekker glaasje wijn. Ook het hoofdgerecht is heerlijk.
We sluiten af met een Amarula. En met nog een die we van het huis krijgen.
Op terugweg naar het hotel hebben we hetzelfde probleem als op de heenweg.
Alleen duurt het dit keer iets langer om over te steken, maar hebben toch
nog even van het carnaval kunnen genieten. Het was een geslaagde dag.
Zondag
4 januari
Het
is alweer de laatste dag. Het is snel gegaan. Vandaag zou Ingrid eigenlijk
meegaan om een township te bezoeken. Goed gelezen, zou. De laatste twee dagen
had ze echter het idee geleefd te worden. Dus nu even een dag zonder iets.
We staan op zonder de wekker te hebben gezet en gaan op ons gemak aan het
ontbijt. Niet zo handig dit tijdstip, want het is druk in het restaurant.
Het is de bedoeling 10:00 uur te uit te checken. Er zijn een paar andere kamers
voor ons gereserveerd om de bagage neer te
zetten tot vertrek en om tegen het einde van de middag nog te douche.
Na het ontbijt brengen we onze bagage naar de betreffende kamers en lopen
we op ons gemak naar Greenmarket. Dit
plein is tot nationaal monument verklaard. Sinds 1806 werd hier een groentemarkt
gehouden. Nu gaat het meer om kunstnijverheid. Misschien dat we hier nog een
mooi masker voor niet teveel geld kunnen kopen. Stom, stom, stom. Het is zondag
en dan is ook in deze wijk alles gesloten. De markt is maar de helft van wat
het normaal is. Genoeg te koop daar niet van, maar toch jammer. We zijn dan
ook snel uitgekeken. Dan gaan we maar weer naar de Waterfront. Als we langs
het hotel lopen nemen we eerst nog maar een kopje koffie. Na het kopje koffie
lopen naar de Waterfront. Eigenlijk heet het Victoria en Alfred Waterfront.
Het is een mekka voor de shoppers onder ons. Winkels met de grote modemerken,
alternatieve kledingzaken, cadeaushop, kinderkleding- en levensmiddelenzaken
met de meest exotische producten, etc. Er zij restaurants die op het water
uitkijken. Maar je kunt ook excursies maken, zoals bijv. een helikoptervlucht
of een boottocht met champagne. Er is echt voor elk wat wils. Je kunt je hier
wel een dag vermaken, zoals wij gedaan hebben. Veel leuke dingen gezien. Maar
je moet ze thuis ook ergens kunnen plaatsen. Af en toe treden er ook wat mensen
op. Zo ook een oud baasje dat op een van olieblik gemaakte gitaar aan het
spelen is of een Dixieland bandje. Iedereen wil wel een graantje van mee pikken
van de vele toeristen die komen. Allemaal heel leuk, gemoedelijk en gezellig.
Kortom: veel gelopen, veel genoten, niets gekocht. Tegen 17:00 uur lopen we
weer terug naar het hotel. We douchen nog even, kleden ons om voor de vlucht
en drinken nog wat op het terras voor het hotel. In de tussentijd is ook Lloyd
(mister Altijd Goed!) ook aangekomen. Leuk om hem weer te zien. We gaan als
afscheidsdiner met de hele groep inclusief Jorrie en Lloyd bij een Italiaan
eten. Ook voor Jorrie is er geld ingezameld wat door Isaura onder een dankwoord
aan hem wordt uitgereikt. Hup, allemaal weer de bus in om naar het vliegveld
te gaan. We zijn er redelijk snel en ook het inchecken gaat snel. Maar…… we
zitten weer niet bij elkaar in de buurt. We moeten maar in het vliegtuig kijken
of we kunnen ruilen met deze of geen. Dit is echt zo waardeloos van de KLM!
Dan is het plm 20:30 – 21:00 uur en het vliegtuig vertrek om 00:20 uur. Een
lange zit, terwijl we nog een lange zit in het vliegtuig voor de boeg hebben.
Al met al gaat de tijd toch wel snel. Als we eenmaal in het vliegtuig zitten
kunnen we zo toch nog wat schuiven waardoor we in ieder geval naast elkaar
kunnen zitten. Fijn als je een zodanig lange vlucht te gaan hebt. Ja, en dan
11 uur later ben je weer in Nederland waar het -5 is, terwijl jij een paar
uur gelden nog +30 graden had.